ตอน 13
บทที่ 13 : ต่างฝ่ายต่างไม่ใช่คนจู้จี้จุกจิก
เหนื่อยสายตัวแทบขาด เยี่ยอวี่เฟยพบว่าข้างนอกฝนยังคงตกไม่หยุด เมื่อมองดูสภาพตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปทั้งตัว เธอจึงตัดสินใจถอดเสื้อผ้าแล้ววิ่งออกไปชำระล้างร่างกายกลางสายฝนอีกรอบ
หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอพบว่าเสื้อผ้าที่วางผึ่งไว้ข้างเตาผิงแห้งสนิทแล้ว ส่วนเตาผิงนั้นดับลงไปนานแล้วเพราะขาดเชื้อเพลิง ครั้งนี้เธอได้ถ่านไม้กับถ่านหินมาด้วย เยี่ยอวี่เฟยหยิบออกมาอย่างละหนึ่งหน่วยโยนใส่เตา
ทันใดนั้นก็มีข้อความแจ้งเตือนขึ้นว่า ถ่านไม้สามารถเผาไหม้ได้นาน 4 ชั่วโมง ส่วนถ่านหินเผาไหม้ได้นาน 8 ชั่วโมง
เธอขนหม้อเหล็กใบใหญ่ที่รองน้ำฝนไว้เต็มปรี่ เปลือกแมงดาทะเล และกล่องเหล็กเข้าไว้ในบ้าน จัดวางไว้ข้างโต๊ะทำงาน จากนั้นใช้ผ้าที่เธอเอามาทำเป็นผ้าเช็ดตัวผืนเดิมมาเช็ดตัวจนแห้งแล้วนุ่งห่มไว้ตามเดิม
เยี่ยอวี่เฟยจ้องมองผ้าผืนสีครามที่ใช้อยู่ในใจพลางคิดว่า ‘คงไม่เป็นไรหรอกมั้งที่เอามาใช้แบบนี้? ถึงจะขาดไปบ้าง แต่มันจะยังใช้ทำตามผังสิ่งประดิษฐ์ได้อยู่หรือเปล่านะ?’
เสียงแจ้งเตือนจากเพื่อนที่ชื่อเผยเจิ้งเหอเด้งขึ้นมา เยี่ยอวี่เฟยยังไม่ได้อ่านละเอียดนัก เธอรีบพิมพ์ตอบไปก่อนว่า
“ขอโทษทีค่ะพี่เผย พอดีเมื่อกี้ไปอาบน้ำกลางฝนมา เดี๋ยวเรามาสรุปของที่ได้จากดันเจี้ยนกันค่ะ”
จากนั้นเธอจึงเห็นข้อความของเผยเจิ้งเหอที่เตือนเธอว่า
“เสี่ยวเยี่ย ร้านค้าคะแนนจะปิดในอีกครึ่งชั่วโมงแล้วนะ เธอช่วยดูหน่อยว่าเราควรแลกอะไรดี พี่อยากใช้คะแนนแลกบัตรแชทกลุ่มย่อย ส่วนอย่างอื่นเธอตัดสินใจเลือกให้เราทั้งคู่ได้เลย”
เยี่ยอวี่เฟยนั่งลงหน้าเตาผิง พลางเสยผมที่ยังหยดน้ำลงมาแล้วพูดว่า
“คะแนนรางวัลสามพันแต้มยกให้พี่หมดเลย ส่วนคะแนนที่เหลืออีก 1,327 แต้มให้ฉัน แบบนี้โอเคไหมคะ?”
“ได้เลย”
“อีกอย่าง บัตรแชทกลุ่มย่อยฉันเปิดได้จากหีบเงินในดันเจี้ยนเมื่อกี้ ยกให้พี่เลยค่ะ คะแนนพี่เอาไปซื้อของอย่างอื่นเถอะ ฉันแนะนำให้พี่ซื้อยาปรับสภาพร่างกายระดับกลาง ผังสร้างบ้านระดับสูง ผังเตาผิง แล้วก็ของพวกป้องกันความหนาวกับความร้อนเตรียมไว้บ้างนะคะ (ส่งอั่งเปา: บัตรแชทกลุ่มย่อย)”
“ตกลง ขอบใจมากนะ”
เยี่ยอวี่เฟยกล่าวต่อ “ส่วนของจุกจิกอื่นๆ เดี๋ยวฉันจัดการแยกของแล้วจะส่งรายการไปให้ค่ะ”
“เรื่องนั้นไม่ต้องรีบหรอก ว่าแต่... กระบี่ล้ำเลิศเล่มนั้นพี่ขอได้ไหม? อย่างอื่นถ้าจะให้เธอทั้งหมดพี่ก็ไม่ติดใจนะ”
เผยเจิ้งเหอรู้สึกจริงๆ ว่าการได้ร่วมทีมกับเยี่ยอวี่เฟยถือเป็นลาภลอยครั้งใหญ่ แม้จะเห็นเธอไม่ได้ลงมือฆ่ามอนสเตอร์เท่าไหร่ แต่ดวงของเธอนั้นถือว่าไร้เทียมทานจริงๆ
ช่วงที่เธอไม่ได้ตอบข้อความก่อนหน้านี้ เขาได้อ่านแชทสาธารณะและคุยกับคนอื่นๆ มาบ้างแล้ว ทำให้เขารู้เรื่องภายนอกอยู่ไม่น้อย เขาเชื่อว่าหากเยี่ยอวี่เฟยว่างมาอ่านแชทสาธารณะเมื่อไหร่ เธอคงรู้ทันทีว่าทริปนี้พวกเขานั้นได้รับอานิสงส์ราวกับได้ลาภก้อนโต
ในเมื่อ ‘บอสใหญ่’ ยังไม่รีบ เยี่ยอวี่เฟยเองก็ไม่คิดจะรีบร้อนเช่นกัน
เธอเปิดสไปรท์ขวดสุดท้ายออกมากระดกไปค่อนขวด เธอเหนื่อยมาก อยากจะทิ้งตัวลงนอนสักตื่น แต่เพราะยังไม่ได้แลกคะแนน เธอจึงฝืนสังขารให้ระบบเปิดร้านค้าคะแนนขึ้นมา
อย่างอื่นค่อยว่ากัน ของที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองต้องมาก่อน เธอแลกยาปรับสภาพร่างกายระดับต้น 100 คะแนน 3 เม็ด ยาฟื้นฟูพลังกายกับยาฟื้นฟูพลังใจขวดละ 10 คะแนน แลกมาอย่างละ 5 ขวด
คะแนนเหลือ 927 แต้ม เธอแลกยาปรับสภาพร่างกายระดับกลาง 300 คะแนนอีก 2 เม็ด พริบตาเดียวคะแนนก็เหลือเพียง 327 แต้มเท่านั้น ช่างละลายทรัพย์รวดเร็วเสียจริง
บัตรอัปเกรดบ้านไม้ระดับต้น 100 คะแนน... จัดไป ส่วนหินมิติ 100 คะแนนต่อก้อน แลกมา 2 ก้อน คะแนนเหลือเพียง 27 แต้ม เยี่ยอวี่เฟยขี้เกียจจะคิดต่อแล้ว จึงแลกเป็นไม้สำหรับอัปเกรดแพทั้งหมด โดย 1 คะแนนแลกได้ไม้ 10 ท่อน ในกระเป๋าจึงมีไม้เพิ่มมาอีก 270 ท่อน
หลังจากแลกเสร็จ เธอคิดว่าตัวเองคงทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับไปทันที แต่ไม่นึกเลยว่าในหัวกลับฟุ้งซ่านจนข่มตาไม่ลง
“ระบบ แสดงแชทสาธารณะและแชทกลุ่ม”
ทั้งสองช่องทางคึกคักเป็นพิเศษ
[ขอบคุณท่านผู้ยิ่งใหญ่ที่ทำให้ระบบเปิดฟังก์ชันการแลกเปลี่ยนก่อนเวลา ของดีจริงๆ ต่อไปนี้ไม่ต้องกลัวถูกใครโกงแล้ว]
[ระบบเคี่ยวมาก! แลกเปลี่ยนยังต้องเสียค่าธรรมเนียม ไม้ท่อนเดียวก็คือทรัพยากรนะเนี่ย ใจหายหมด]
[เวรเอ๊ย ดันเจี้ยนประสบการณ์คนอื่นคือการฆ่าบอสระดับ 2 ส่วนดันเจี้ยนประสบการณ์ของฉันคือการถูกมอนสเตอร์ไล่ล่า!]
[ดันเจี้ยนรอบเดียว จำนวนคนในเขตลดไปตั้งห้าหลัก ช่างเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ]
[หมิงเสี่ยวเสี่ยว : ดันเจี้ยนประสบการณ์ถือว่าเป็นดันเจี้ยนสวัสดิการเลยนะ ทุกคนไม่สังเกตเหรอว่าแค่ฆ่ามอนสเตอร์ นอกจากจะได้คะแนนแล้ว ตอนแยกชิ้นส่วนมอนสเตอร์ยังได้วัตถุดิบต่างๆ อีกด้วย? แถมฉันยังเจอต้นไม้ผลไม้บนเกาะ เก็บมาได้เยอะเลยล่ะ]
[เสี่ยวเสี่ยวแต้มบุญสูงจริงๆ ส่วนฉันอยู่บนเกาะโล้นๆ ถูกมอนสเตอร์ไล่ฆ่า แค่รอดจนจบดันเจี้ยนได้ก็ถือว่าชนะแล้ว]
[หลิวเจียเล่อ : คุณผู้หญิงที่ทำยาฟื้นฟูเลือดได้ สนใจแลกเปลี่ยนกับผมไหมครับ ผมตั้งขายในระบบตามที่คุณเคยบอกไว้แล้ว]
เอ๊ะ? หลิวเจียเล่อคนนี้ไม่ธรรมดาแฮะ เยี่ยอวี่เฟยเบนความสนใจจากแชทสาธารณะไปที่ระบบแลกเปลี่ยน
การเข้าใช้ระบบแลกเปลี่ยนครั้งแรก จะหาอะไรก็แค่พิมพ์ค้นหาและคัดกรอง สะดวกกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก เธอไม่สามารถค้นหาชื่อผู้ขายได้โดยตรง จึงได้แต่ค้นหา ‘พุทราจีน’ และ ‘ไป๋เส้า’ ซึ่งข้อมูลการแลกเปลี่ยนที่ตรงกับความต้องการของเธอเหลืออยู่แค่ห้ารายการเท่านั้น
หลิวเจียเล่อตั้งขายพุทราจีน 60 ผล และไป๋เส้า 10 กรัม เยี่ยอวี่เฟยคลิกตอบรับการแลกเปลี่ยนด้วยความดีใจ วิธีนี้ทำให้เธอแค่ต้องส่งยาฟื้นฟูเลือดให้หลิวเจียเล่อสองขวด ตัวเองก็ได้ยาคืนมาสองขวดแถมยังเหลือไป๋เส้าอีก 2 กรัม ขอแค่สะสมพุทราจีนให้ครบ 15 ผล ก็สามารถปรุงยาเพิ่มได้อีกขวดแล้ว!
ดีใจสุดๆ! ความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง เธอเด้งตัวขึ้นจากเตียงพุ่งตรงไปที่โต๊ะทำงานทันที การจับเสือมือเปล่าแบบนี้ เธอชอบนักล่ะ
หลังจากส่งยาฟื้นฟูเลือดให้หลิวเจียเล่อแล้ว เยี่ยอวี่เฟยก็ถือโอกาสแอดเขาเป็นเพื่อนเสียเลย ช่องเพื่อนสิบที่ของเธอยังไม่เต็ม เก็บไว้ก่อนก็ได้ ใครนิสัยดีก็คบต่อ ใครไม่ดีค่อยลบออกเมื่อไหร่ก็ได้
ในเมื่อตอนนี้ตาสว่างแล้ว เยี่ยอวี่เฟยจึงจัดการสรุปของที่ได้จากดันเจี้ยนต่อเลย ไม่อยากให้เผยเจิ้งเหอรอนาน ตอนแรกคิดว่าตัวเองทั้งเหนื่อยทั้งง่วง แต่ตอนนี้พอตื่นตัวแล้ว ก็รีบทำอะไรให้เสร็จๆ ไปดีกว่า
โชคดีที่เผยเจิ้งเหอเองก็ไม่ใช่คนจู้จี้จุกจิก แถมยังเรียกได้ว่าใจกว้างพอตัว ไม้ทั้งหมดที่ทั้งสองคนมีรวมกันได้ 345 ท่อน เยี่ยอวี่เฟยตั้งใจจะแบ่งให้เผยเจี้ยเหอสองส่วน เธอจึงดึงอั่งเปาไม้ท่อนหนึ่งคืนมาจากระบบอั่งเปาของเพื่อน ส่วนของเธอเองมีไม้ตั้งต้น 159 ท่อน รวมกับที่แลกจากคะแนนมา 270 ท่อน และที่แบ่งมาอีก 147 ท่อน สรุปแล้วเธอมีไม้ทั้งหมด 576 ท่อน
“ระบบ อัปเกรดแพเป็นระดับสี่”
[ต้องการอัปเกรดเป็นแพระดับสี่หรือไม่? วัสดุที่ต้องการ: ไม้ 576/500 ท่อน]
“ตกลง”
เยี่ยอวี่เฟยได้ยินเสียงดังปังปังปังจากข้างนอก ไม่กี่นาทีต่อมา ภาพ 3D ของแพบนหน้าจอก็แสดงให้เห็นว่าพื้นที่แพขยายออกเป็น 100 ตารางเมตรแล้ว
ตอนนี้เพิงพักฝนอยู่ที่ชายคาด้านขวาของประตูบ้าน แต่เดิมมันล้ำขอบแพออกไป ตอนนี้กลับเข้ามาอยู่บนแพเรียบร้อยแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้เวลาตกเบ็ดหาหีบสมบัติคงไม่สะดวกเท่าไหร่
เยี่ยอวี่เฟยจึงจัดเรียงส่วนที่เพิ่มขึ้นมาใหม่จนกลายเป็นแพสี่เหลี่ยมจัตุรัส 10x10 เมตร แล้วขยับบ้านไม้ไปทางขวา 2.5 เมตร เพื่อให้พื้นที่พอดีกับแนวเพิงพักฝนพอดี