ตอน 12

ความเจ็บปวดกระตุ้นให้งูยักษ์คลุ้มคลั่งยิ่งกว่าเดิม หางของมันฟาดสะบัดไปมาอย่างไร้ทิศทาง ต้นไม้เล็กๆ หลายต้นถูกฟาดจนหักสะบั้นลงทันที

เยี่ยอวี่เฟยแน่ใจได้เลยว่า หากเธอโดนหางนั่นฟาดเข้าแม้แต่ครั้งเดียว ชีวิตของเธอคงจบเห่แน่! ทำยังไงดีล่ะเนี่ย?!

ความร้อนใจแล่นพล่าน แต่ขาทั้งสองข้างของเธอกลับมีความคิดเป็นของตัวเองและเริ่มวิ่งหนีสุดชีวิต ในจังหวะที่หนีตาย เธอถูกกิ่งไม้เกี่ยวแขนและเถาวัลย์บาดหน้าจนเป็นแผล แต่เรื่องแค่นี้เธอกลับไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังมีจังหวะที่เกือบสะดุดล้มอยู่หลายครั้ง

ความแค้นของงูยักษ์ยังคงจดจ้องอยู่ที่เยี่ยอวี่เฟยไม่วางตา เธอวิ่งไปทางไหน มันก็ไล่ล่าไปทางนั้น จนดูท่าว่าเธอคงไม่รอดแน่... แต่ยังโชคดีที่เยี่ยอวี่เฟยไม่ได้เข้ามาในดันเจี้ยนนี้เพียงลำพัง ยังมีเผยเจิ้งเหอที่งูยักษ์ละเลยไปก่อนหน้านี้อยู่ด้วย

บริเวณที่ร่างอันหนาหนักของงูยักษ์เลื้อยผ่านกลายเป็นพื้นที่ราบเตียนและเละเทะ เลือดของมันไหลทะลักออกมาจากดวงตาไม่หยุดหย่อน ปากที่ถูกมีดเล่มใหญ่ค้ำไว้ไม่ให้ปิดสนิทนั้น ทำให้มันต้องคอยฟาดหัวไปกระแทกต้นไม้รอบข้างอยู่ตลอดเวลา

เผยเจิ้งเหอรีบหันกลับไปคว้าฉมวกที่เยี่ยอวี่เฟยเคยขว้างมาให้ในตอนแรกแล้วไล่ตามไป เขาต้องการจะแทงฉมวกนี้เข้าไปในปากของมันโดยตรง ในเมื่อเกล็ดงูแข็งแกร่งเกินไป ทางรอดเดียวคือต้องโจมตีจากภายใน หากเขามียาพิษสักหน่อยแล้วโยนใส่ปากมันไปได้ คงจะดีไม่น้อย

เยี่ยอวี่เฟยยังคงวิ่งวนไปมาเพื่อล่อเป้า เธอเองก็ไม่มีทางเลือก หากไม่วิ่งให้ไวก็คงถูกงูฟาดจนกลายเป็นเนื้อบดแน่ๆ ทุกครั้งที่หางงูตวัดผ่าน ต้นไม้จะล้มระเนระนาด เล่นเอาหัวใจเธอแทบวาย

【เรียนผู้เล่น ดันเจี้ยนประสบการณ์จะสิ้นสุดลงในอีกสิบนาที โปรดคว้าโอกาสสุดท้ายในการสัมผัสประสบการณ์ดันเจี้ยนนี้】

"อ๊ากกก!" เยี่ยอวี่เฟยร้องเสียงหลงเมื่อหางงูเฉียดหัวเธอไปเพียงนิดเดียว

จังหวะที่เธอวิ่งอ้อมมา เผยเจิ้งเหอที่ตามไล่ล่าอยู่ก็สบโอกาส เขาออกแรงขว้างฉมวกในมือพุ่งตรงไปยังดวงตาซ้ายของงูยักษ์ทันที

*ฉึก!*

ฉมวกปักลึกเข้าไปในดวงตาซ้ายที่บาดเจ็บอยู่เดิมจนบอดสนิท เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมา งูยักษ์โหยหวนด้วยความเจ็บปวด หัวของมันส่ายไปมาและกระแทกชนทุกอย่างอย่างบ้าคลั่ง ลิ้นของมันที่ถูกคมมีดบาดจนขาดสะบั้นยิ่งเพิ่มความทุกข์ทรมานให้เป็นทวีคูณ

ในจังหวะที่งูยักษ์หยุดชะงักเยี่ยอวี่เฟยก็ได้โอกาสพักหายใจ สมองของเธอพลันนึกขึ้นได้ว่าเคยเก็บพืชชนิดหนึ่งมาได้ ดูเหมือนจะเป็น "ต้นลำโพง" ซึ่งเป็นพืชที่มีพิษร้ายแรงทั้งต้น เธอรีบคว้ามีดสั้นและลำโพงออกมาจากกระเป๋า ใช้แขนเสื้อห่อมือไว้แล้วละเลงพืชพิษลงบนใบมีด จากนั้นกัดฟันกรอดพุ่งตัวกลับเข้าไปใกล้ร่างงูยักษ์อีกครั้ง

แม้ปากของงูยักษ์จะถูกมีดดาบยาว 2 เมตรค้ำไว้อยู่ แต่ก็ยังมีช่องว่างเหลือเฟือ เยี่ยอวี่เฟยสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเขวี้ยงมีดสั้นที่เคลือบด้วยพิษเข้าไปในปากงูอย่างจัง เธอเห็นกับตาว่ามันกลืนมีดนั่นลงท้องไปแล้ว

"วิ่งสิคะ!"

เยี่ยอวี่เฟยวิ่งเตลิดจนสะดุดล้มกลิ้งไปสองตลบ เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นต้นไม้ที่ถูกงูชนล้มระเนระนาด เธอจึงรีบยื่นมือไปสัมผัสด้วยสัญชาตญาณ

【ได้รับไม้ระดับกลาง ×3】

แม่เจ้าโว้ย! ใครจะไปทนไหวล่ะเนี่ย! เยี่ยอวี่เฟยเห็นงูยักษ์ยังคงคลุ้มคลั่งและไม่มีทีท่าจะไล่ล่าเธอ จึงฉวยโอกาสในช่วง 8 นาทีสุดท้ายก่อนจบดันเจี้ยนก้มหน้าก้มตาเก็บไม้บ้าคลั่ง เธอแสดงให้เห็นถึงนิยามของคำว่า "เอาตายไม่เอาเงิน" ได้อย่างชัดเจนที่สุด

ในขณะที่เผยเจิ้งเหอยังคงหลบหลีกการอาละวาดของงูอย่างระมัดระวัง พร้อมกับใช้ขวานเหล็กหาโอกาสโจมตีสร้างบาดแผลให้มันต่อไป

เมื่อเหลือเวลาอีกเพียงห้านาที เยี่ยอวี่เฟยก็หยุดมือ เธอตบหน้าผากตัวเองพลางด่าว่าตนเองช่างโง่เขลานัก เธอหยิบ "หีบสมบัติเงิน" ออกมาโดยไม่รอช้า ไม่แม้แต่จะสวดมนต์ขอพร เปิดออกทันที!

【ได้รับกระบี่เลิศล้ำ ×1, พิมพ์เขียวโรงงานผลิต ×1, พิมพ์เขียวสร้างคลังเก็บของ ×1, สูตรปรุงยาระงับพิษ ×1, ไข่มุกราตรี ×2, ไข่มุกเลี่ยงน้ำ ×1, ตั๋วแชทกลุ่มเล็ก ×1】

เชดเข้! ของดรอปโครตดี!

เธอเก็บของที่เหลือเข้ากระเป๋า แล้วถือกระบี่เลิศล้ำวิ่งเข้าหางูยักษ์ทันที เมื่อเห็นเผยเจิ้งเหอก็รีบตะโกนบอก

"พี่เผย มานี่เร็ว! ให้ของดี!"

"โยนมาเลย!"

"ไม่ได้ค่ะ! พี่ต้องมาเอาเอง ฉันกลัวโยนไปแล้วหางงูจะฟาดกระเด็นหายไป"

เยี่ยอวี่เฟยกลัวว่าถ้าโยนพลาด เธอจะแทงพี่เขาเข้าให้แทน

ทั้งสองคนต่างวิ่งเข้าหากันจนสามารถส่งมอบกระบี่ให้กันได้สำเร็จ เผยเจิ้งเหอไม่ได้มีเวลามาถามไถ่ว่าได้กระบี่มาจากไหน เมื่อเขายกกระบี่ขึ้นแล้วฟันเฉียงไปที่หางงู จากเดิมที่ไม่สามารถเจาะทะลุเกล็ดของมันได้ รอบนี้กลับฟันหางของมันขาดกระเด็นไปเกินครึ่ง!

ความคมของกระบี่เหนือกว่าที่เขาคาดไว้มาก มันทำให้เขามั่นใจว่าจะสามารถจัดการงูยักษ์ให้จบได้ภายในเวลาที่เหลือ เยี่ยอวี่เฟยที่ถอยออกมาดูการต่อสู้จากระยะไกลถึงกับตาค้างเมื่อเห็นภาพหางงูขาดสะบั้น เธอรีบวิ่งไปที่หางที่ขาดนั้นเร็วกว่าสมองจะสั่งการ

เผยเจิ้งเหอที่ได้อาวุธดี พลังทำลายล้างก็พุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาสามารถฟันหน้าท้องงูจนเปิดออก เลือดสีเข้มไหลทะลักนองพื้น กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งทำเอาเผยเจิ้งเหอมึนงงไปชั่วขณะ

ทันใดนั้น เยี่ยอวี่เฟยก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

【ตรวจพบหางงูยักษ์ระดับ 2 หนึ่งในสามส่วน สามารถแยกส่วนได้ ต้องการแยกส่วนหรือไม่?】

"แยกส่วน!"

【ได้รับหนังงูแข็ง ×1, เนื้องูอุดมด้วยพลังงาน ×5, กระดูกงู ×1】

เหลือเวลาอีก 2 นาที งูยักษ์สะบัดหัวลงมาหมายจะทับเผยเจิ้งเหอ เขาอาศัยจังหวะนี้สไลด์ตัวหลบใต้หัวงู พร้อมกับใช้กระบี่กรีดผ่านผิวหนังบริเวณใต้ดวงตาของมัน

เหลือเวลาอีก 1 นาทีสุดท้าย...

เผยเจิ้งเหอแทงกระบี่ทะลุเกล็ดงูซ้ำเข้าไปอีก 4 ครั้ง ทุกครั้งที่ดึงออกจะมีเศษเนื้อติดออกมาด้วย ในจังหวะสุดท้ายที่เขาสวนกระบี่แทงทะลุดวงตาทั้งสองข้าง งูยักษ์ก็ล้มครืนลงกับพื้นพร้อมกับโค่นต้นไม้ไปอีกสองต้น

【ติ๊ง: ขอแสดงความยินดีกับทีมของเผยเจิ้งเหอและเยี่ยอวี่เฟย ที่สามารถสังหารบอสระดับ 2 งูยักษ์ได้สำเร็จ ระบบจะประกาศให้ทราบทั่วเซิร์ฟเวอร์ ต้องการไม่เปิดเผยชื่อหรือไม่?】

เยี่ยอวี่เฟยเลือกไม่เปิดเผยชื่อ ไม่นึกเลยว่าเผยเจิ้งเหอเองก็เลือกเหมือนกัน

【ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับทีมปริศนาที่สามารถสังหารบอสระดับ 2 งูยักษ์ได้เป็นคนแรกของโลกในดันเจี้ยนประสบการณ์ เปิดใช้งานระบบจัดอันดับเกมเอาชีวิตรอด ระบบการซื้อขายจะเปิดใช้งานก่อนกำหนด ทีมได้รับคะแนนสะสม +3000 ชื่อเสียงสมาชิกแต่ละคน +500 แต้มคุณสมบัติอิสระ +2】×3

ในจังหวะที่ประกาศแจ้งเตือนสามครั้งซ้อน เยี่ยอวี่เฟยก็กำลังรุมทึ้งซากบอสตัวนั้นอยู่

【ได้รับดีงู ×1, เนื้องูอุดมด้วยพลังงาน ×15, กระดูกงู ×3, หนังงูแข็ง ×2, หนังงูที่เสียหาย ×2, เลือดงู 500ml, เขี้ยวพิษ ×2, ป้ายขึ้นเกาะทั่วไป ×1, ไข่งู ×2】

เธอรีบสัมผัสต้นไม้ที่ถูกงูชนล้มระเนระนาดข้างๆ【ได้รับไม้แดงระดับสูง ×4, ไม้ระดับกลาง ×3, ไม้สนระดับสูง ×2】

【เวลาดันเจี้ยนประสบการณ์เหลืออีก 10 วินาที... 10, 9... 5...】

"พี่เผย เดี๋ยวออกจากดันเจี้ยนแล้วค่อยแบ่งของนะคะ!"

เยี่ยอวี่เฟยพูดไม่ทันขาดคำ เธอก็ถูกดีดออกจากดันเจี้ยนกลับมายังบ้านไม้บนแพทันที