ตอน 12
บทที่ 12 : การผงาดของปุถุชน
กลยุทธ์ของสวีอี้เริ่มสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในหมวดนิยายเซียนเซียของแพลตฟอร์มฉีเตี่ยน
ภายในเวลาเพียงสองวัน 'บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา' ถูกอัปเดตไปถึง 45 ตอน ผสานกับความสะใจในฉากที่หานลี่ ใช้พลังจิตสวนกลับและสังหารหมอโม่รวมถึงการปูโลกทัศน์ใหม่ที่น่าตื่นตาตื่นใจ สิ่งเหล่านี้จุดไฟให้เหล่านักอ่านลุกโชนอย่างหนัก
เช้ามืดวันที่สามทันทีที่ตอนใหม่ 15 ตอนถูกปล่อยออกมา เหล่านักอ่านที่อดหลับอดนอนต่างรีบกระโจนเข้าใส่ด้วยความกระหาย
เนื้อหาดำเนินต่อจากจุดที่หานลี่สังหารหมอโม่ได้สำเร็จ
เขาใช้ไหวพริบที่เหนือกว่าคนทั่วไปและวิถีแห่งผู้ฝึกตนที่เพิ่งค้นพบ เข้าไปจัดการปัญหาความขัดแย้งระหว่างเจ็ดสำนักกับศัตรูคู่อาฆาตอย่างพรรคหมาป่าอย่างเฉียบขาด ราวกับใช้ดาบคมกริบตัดสายใยทางโลกจนสิ้น
จากนั้นหานลี่ก็ไม่คิดอาลัยอาวรณ์สิ่งใด เขาตัดสินใจทิ้งชุดปุถุชนเบื้องหลังตามเบาะแสแผนที่ในจดหมายลาตายของหมอโม่ ก้าวออกไปเผชิญโลกกว้างที่เต็มไปด้วยปริศนาและแรงดึงดูดสำหรับผู้ใฝ่หาเส้นทางเซียน
คำว่า 'แนวปุถุชน' เริ่มแพร่สะพัดในหมู่นักอ่านจนกลายเป็นที่รู้จักไปทั่ว ไม่ใช่แค่คำนิยามลอยๆ อีกต่อไป แต่มันเริ่มมีลักษณะเฉพาะตัวที่ชัดเจน
พรสวรรค์ธรรมดา : ตัวเอกไม่ใช่คนถูกเลือกแถมจุดเริ่มต้นยังน่าสงสารจนคนอ่านต้องเห็นใจ
ทรัพยากรคือหัวใจ : การฝึกตนไม่ได้อาศัยแค่การบรรลุธรรมแต่ต้องดิ้นรนหาศิลาวิญญาณ ยาเม็ดและเคล็ดวิชามาแลก
สมองต้องไว : การเอาชีวิตรอดต้องพึ่งพาการรู้จักซ่อนตัว วางแผนให้แม่นยำและกล้าตัดสินใจ
โลกแห่งความจริงที่โหดร้าย : ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ไม่มีเทพนิยาย มีแต่กฎแห่งป่าที่ไร้ความปรานี
สิ่งนี้แตกต่างจากนิยายตลาดปัจจุบันที่ตัวเอกเก่งตั้งแต่เริ่ม สู้กันแบบไร้ชั้นเชิง หรือพวกนิยายสำเร็จรูปที่เน้นฉากถอนหมั้นตบหน้า หรือระบบที่ประทานพลังมาให้ฟรีๆ อย่างสิ้นเชิง
เหมือนคนที่ดื่มน้ำหวานจนเลี่ยนแล้วจู่ๆ ได้ซดเหล้าแรงๆ สักอึก มันกระแทกใจและเร้าอารมณ์เป็นที่สุด!
ตัวเลขสถิติต่างๆ พุ่งทะยานอย่างน่าตกใจ ยอดผู้ติดตามทะลุ 1,500 คนและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด! ยอดโหวตแนะนำพุ่งเกิน 5,000 คะแนนและยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!
ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยความคึกคักทั้งคนตามอัปเดต คนวิเคราะห์การตั้งค่าพลัง หรือคนที่ชื่นชม "แนวปุถุชน" มีนักอ่านหัวใสบางคนเริ่มเขียนบทวิจารณ์ขนาดยาวเพื่อชำแหละปมเรื่องแล้วด้วยซ้ำ
ในส่วนของโดเนทก็ปรากฏแถบสีแดงฉานเต็มไปหมด ยอดบริจาคถึงขั้นมี 'เจ้าสำนัก' (ตำแหน่งผู้บริจาคสูงสุด) คนแรกเกิดขึ้น ตราสัญลักษณ์สีทองอร่ามที่ประดับอยู่บนชื่อนิยายนั้นดูเตะตายิ่งนัก!
ยิ่งไปกว่านั้นเหล่านักอ่านยังรวมตัวกันตั้ง 'กลุ่มแลกเปลี่ยนบันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา' จนมีสมาชิกเข้าร่วมทะลุร้อยคนในเวลาไม่นาน อันดับนิยายใหม่ก็พุ่งกระฉูดราวกับติดจรวดจากนิยายไร้ชื่อเสียงสู่อันดับท็อป 10 ของหมวดเซียนเซียและกำลังทะยานเข้าสู่ท็อป 50 ของอันดับรวมอย่างรวดเร็ว!
ลมพายุที่เรียกว่า 'ปุถุชน' ได้นำพาสายน้ำเย็นฉ่ำมาสู่โลกของนิยายออนไลน์ที่กำลังแห้งแล้งในขณะนี้
ณ กองบรรณาธิการฉีเตี่ยน หมวดเซียนเซีย
ชิงเฟิงบรรณาธิการผู้ดูแลแทบจะสิ้นหวัง เขามีขอบตาดำคล้ำแต่ดวงตากลับเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น เขาจ้องมองเส้นกราฟข้อมูลที่กำลังพุ่งทะยานในระบบ พลางฟังเสียงเพื่อนร่วมงานวิกมวิจารณ์ถึงม้ามืดที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันในใจเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่มองคนไม่พลาด แต่ก็ทุกข์ใจที่ติดต่อผู้แต่งไม่ได้สักที!
"ชิงเฟิงผู้แต่ง 'บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา' ว่ายังไงบ้าง? ยังติดต่อไม่ได้อีกเหรอ?"
บรรณาธิการบริหารเดินเข้ามาถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด สายตามองเส้นกราฟข้อมูลด้วยความร้อนรน น้ำเสียงเจือความไม่พอใจที่ลูกน้องทำงานไม่สำเร็จ
นิยายเรื่องนี้กระแสแรงเกินไป หากไม่รีบเซ็นสัญญาและโปรโมตออกไป แล้วถูกเว็บไซต์อื่นฉกตัวไปเขาคงต้องสูญเสียผลประโยชน์ก้อนโตแน่!
"หัวหน้าครับ ผมส่งอีเมลไป 5 ฉบับ ส่งข้อความหลังไมค์ไป 7-8 รอบ ข้อเสนอที่ดีที่สุดเท่าที่จะให้ได้ผมก็ยื่นไปหมดแล้ว วันนี้ผมส่งแม้กระทั่งสัญญาเกรด S ไปให้ แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับเลยครับ... คนคนนี้เหมือนหายสาบสูญไปเลย ผมสงสัยว่าเขาอาจจะยังไม่ได้เปิดดูหน้าต่างหลังบ้านด้วยซ้ำ!"
ชิงเฟิงส่ายหัวพลางยิ้มขมขื่น บรรณาธิการบริหารถอนหายใจก่อนตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
"ไม่ได้! ข้อมูลมันแรงเกินไป แถมเขายังอัปเดตไม่ขาดตอน เขาต้องเข้ามาดูแน่! เพิ่มความพยายามเข้าไปอีก! ทุกช่องทางที่มีเอามาใช้ให้หมด! แล้วไปปักหมุดประกาศที่หน้าช่องคอมเมนต์ของเรื่องซะ! ประกาศในนามเว็บไซต์ให้เขาติดต่อกองบรรณาธิการโดยตรง! 'ม้ามืด' แบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้ ยิ่งต้องไม่มาหลุดมือต่อหน้าฉัน!"
ชิงเฟิงได้ยินดังนั้นก็ฮึดสู้ขึ้นมาทันที เขารีบลงมือส่งอีเมลอีกฉบับและส่งข้อความซ้ำอีกหลายช่องทาง จากนั้นก็กดเข้าไปที่ช่องคอมเมนต์ของนิยายแล้วโพสต์ประกาศสีแดงฉานปักหมุดไว้ที่ด้านบนสุด
[ประกาศสำคัญ! ขอให้ผู้แต่งนามปากกา 'หมูสามชั้นตุ๋น' ติดต่อบรรณาธิการชิงเฟิงโดยด่วน มีเรื่องความร่วมมือสำคัญที่จะหารือ!]
นี่คือระดับความพยายามตามหาตัวผู้แต่งที่สูงที่สุดเท่าที่เว็บไซต์จะทำได้กับนักเขียนหน้าใหม่ เมื่อจัดการเสร็จสิ้น ชิงเฟิงก็นั่งฟุบลงบนเก้าอี้พลางพึมพำในใจ
"ไม่ว่าคุณจะเป็นพี่ใหญ่หรือเจ๊ใหญ่ รีบออนล็อกอินเข้ามาดูหลังบ้านทีเถอะ นี่มันนิยายที่คุณเขียนนะ ทำไมถึงไม่สนใจกันเลยแบบนี้!"
อีกฝั่งหนึ่งของเมือง
สวีอี้ซึ่งหยุดพักไปสองวันก้าวเดินไปตามทางที่คุ้นเคยสู่ร้านเน็ตเฉียงเซิ่งหลังเลิกเรียนอีกครั้ง เหตุผลหลักคือเมื่อคืนนี้พ่อของเขาทำท่าทางที่ไม่ได้เห็นมาสองวันหลังจากทานข้าวเสร็จ ซึ่งมันกระตุ้นให้เขาที่กำลังขี้เกียจอยู่ต้องรีบลุกขึ้นมา
จ่ายเงิน เปิดเครื่อง นั่งที่มุมเดิม กลิ่นในอากาศยังคงอบอวลด้วยความคุ้นเคย ทั้งกลิ่นบุหรี่ กลิ่นเหงื่อ กลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและเสียงชายหนุ่มโต๊ะข้างๆ ที่กำลังตะโกนผ่านไมค์ "ทักทาย" เพื่อนร่วมทีมในเกมอย่างออกรสออกชาติ
สวีอี้เมินเฉยสิ่งเหล่านั้น เขาวางแฟลชไดรฟ์ลงแล้วเปิดเครื่อง เขาไม่ได้รีบพิมพ์เนื้อหาต่อแต่เลือกที่จะเปิดเบราว์เซอร์เข้าเว็บไซต์ฉีเตี่ยนเพื่อล็อกอินเข้าบัญชีนักเขียน
หน้าจออินเตอร์เฟซหลังบ้านสีน้ำเงินเข้มปรากฏขึ้น สวีอี้กวาดสายตาไปยังเมนู 'โซนนักเขียน' ด้านซ้าย เขาตั้งใจจะดูข้อมูลสถิติของ 'บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา' ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา อย่างน้อยต้องมียอดวิวหลักร้อยบ้างล่ะ เพราะจำนวนตอนที่ลงไปถือว่ามากพอที่จะสร้างแรงกระเพื่อมได้แล้ว
เมื่อหน้าข้อมูลแสดงขึ้นมาเขายังไม่ทันได้กดดูรายละเอียด ก็ต้องชะงักกับตัวเลขที่สะดุดตาหลายจุดก่อนอื่นคือแจ้งเตือนข้อความ '99+' ที่มุมขวาบน ตามด้วยข้อมูลสรุปของนิยาย
ยอดผู้ติดตาม : 1,885
ยอดโหวตแนะนำ : 5,571
คอมเมนต์ : 895
ยอดรวมรางวัลตอบแทน : 1,580 หยวน
สวีอี้อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มือที่กุมเมาส์จะกระชับแน่น! หนึ่งพันแปดร้อยกว่าผู้ติดตาม? ห้าพันกว่าโหวต? เกือบเก้าร้อยคอมเมนต์! แถมยังมีเงินบริจาคอีกพันกว่าหยวน! นี่เพิ่งจะวันที่สามเองนะ!
ให้ตายเถอะ ต่อให้ชาติก่อนเขาจะเคยเห็นเหตุการณ์ใหญ่โตมามากมายแต่ตอนนี้หัวใจเขาก็ยังอดตื่นเต้นไปกับตัวเลขที่เกินคาดหมายนี้ไม่ได้ โดยเฉพาะส่วนของเงินรางวัล สำหรับนักเรียนมัธยมปลายอย่างเขาที่เพิ่งเริ่มแต่งนิยาย นี่คือเงินก้อนโตชัดๆ!
เขาคลิกเข้าไปดูหน้ารายละเอียดนิยาย สิ่งแรกที่เห็นคือประกาศสีแดงฉานที่มีการรับรองอย่างเป็นทางการจากเว็บไซต์
[ประกาศจากฉีเตี่ยน: สำคัญ! ขอให้ผู้แต่งนามปากกา 'หมูสามชั้นตุ๋น' ติดต่อบรรณาธิการชิงเฟิงโดยด่วน มีเรื่องความร่วมมือสำคัญที่จะหารือ!]
ประกาศจากทางการ? ทำกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ? เขานึกขึ้นได้ว่าสองวันที่ผ่านมาตัวเองไม่ได้เช็กอีเมลหรือหลังบ้านเลย จึงรีบล็อกอินเข้าอีเมลทันที
ข้อความจากชิงเฟิงส่งมาเป็นชุด น้ำเสียงดูร้อนรนและเกือบจะอ้อนวอน... สัญญาที่เสนอมาก็ขยับจากเกรด A ขึ้นมาเป็นเกรด S แล้ว ทั้งส่วนแบ่งและตำแหน่งโปรโมตล้วนเป็นระดับสูงสุด หากเขากดตกลงตอนนี้ 'บันทึกการบำเพ็ยเพียรของคนธรรมดา' ก็จะได้รับพลังการโปรโมตมหาศาล!
แต่สวีอี้ไม่ได้ตื่นเต้นจนเกินตัว เขากลับเริ่มใช้ความคิดอย่างใจเย็น ข้อมูลที่พุ่งกระฉูดเกินคาด เว็บไซต์ที่ให้ความสำคัญระดับสูงสุดและสัญญาเกรด S ซึ่งถือเป็นเพดานสูงสุดของนักเขียนหน้าใหม่...
การปฏิบัติตนเช่นนี้แสดงให้เห็นว่าเว็บไซต์ให้ค่ากับนิยายเรื่องนี้มากเพียงใด เงิน... นี่คือสิ่งที่เขาขาดแคลนมากที่สุดและตอนนี้มันก็วางอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว!
แผนการทั้งหมดที่เคยวางไว้เริ่มเห็นผลแต่เขายังไม่มั่นใจว่าเงื่อนไขที่เขามีจะได้รับการยอมรับจากเว็บไซต์ฉีเตี่ยนจงเหวินหรือไม่ เขาจึงยังไม่ตอบกลับชิงเฟิงในทันที
สวีอี้เปิดอีเมลและอ่านสัญญาฉบับอิเล็กทรอนิกส์เกรด S ล่าสุด เขาอ่านทุกบรรทัดอย่างละเอียดและช้าๆ โดยเฉพาะประเด็นเรื่องการรักษาข้อมูลส่วนตัวของนักเขียน การครอบครองนามปากกาและส่วนแบ่งลิขสิทธิ์ต่างๆ
ท่ามกลางเสียงอึกทึกของร้านอินเทอร์เน็ต ใบหน้าด้านข้างของเขากลับดูจดจ่อและเงียบสงบอย่างผิดปกติ