ตอน 1

ยามบ่ายของฤดูร้อน ณ เมืองไห่เฉิง เมืองเล็กๆ ติดชายฝั่งทะเล

ร้านกาแฟ 'เมาหนิง' ตั้งอยู่ใกล้กับเขตมหาวิทยาลัย ช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนนี้ สวี่เหวินใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทำงานพิเศษที่นี่เพื่อหาเงินค่าเทอม

ตั้งแต่เริ่มเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็แทบไม่ได้แบมือขอเงินพ่อแม่เลย แต่ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาก็ขัดสนอยู่ไม่น้อย เมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่นๆ ในรั้วมหาวิทยาลัยที่ใช้ชีวิตกันอย่างเต็มที่และสีสัน สวี่เหวินกลับใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการทำงานหาเงินเพียงอย่างเดียว

"ซุนผิงถิง ร้านนี้บรรยากาศดีใช่ไหมล่ะ เมล็ดกาแฟก็เป็นของแท้ชั้นดีเลยนะ"

เสียงคุ้นหูแว่วมา สวี่เหวินหันไปมอง เห็นโจวชวนเพื่อนร่วมชั้นของเขาเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่ง เธอมีรูปร่างสูงโปร่ง สวมกระโปรงยาว ผมดำสลวยดุจแพรไหม เธอคนนี้คือ 'ดาวคณะ' ที่มีหนุ่มๆ ตามจีบกันให้ควั่ก

'ทำไมสองคนนี้ถึงมาด้วยกันได้ล่ะ?'

สวี่เหวินเคยได้ยินชื่อเสียงของซุนผิงถิงมานานแล้ว สำหรับเขา หญิงสาวระดับดาวคณะแบบนี้ทำได้เพียงแค่เพ้อฝันยามว่างเท่านั้น เพราะช่องว่างระหว่างพวกเขามันช่างห่างไกลเหลือเกิน ลำพังแค่ปากท้องของเขายังแทบจะเอาตัวไม่รอดด้วยซ้ำ

ได้ยินมาว่าทางบ้านของโจวชวนมีฐานะดีมาก มีตึกแถวให้เช่าในตัวเมืองหลายแห่ง ถือว่าเป็น 'ลูกคนรวย' คนหนึ่ง ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะเข้าหาซุนผิงถิงได้

สวี่เหวินรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย เขาหยิบเมนูแล้วเดินตรงเข้าไปหา

"โจวชวน จะรับอะไรดี?"

"เอ๊ะ? สวี่เหวิน" โจวชวนดูประหลาดใจ "นายทำงานพาร์ทไทม์ที่นี่เหรอ?"

"อื้อ มาหาเงินน่ะ ช่วงนี้ช็อตนิดหน่อย" สวี่เหวินตอบอย่างไม่ใส่ใจ เขาก้าวข้ามความรู้สึกอายไปนานแล้ว

"แล้ววันนี้พวกนายมาทำอะไรกัน?"

โจวชวนยิ้มอย่างลำพอง

"พอดีที่บ้านจะซื้อรถให้ฉันคันหนึ่ง แล้วญาติของซุนผิงถิงทำงานอยู่ที่โชว์รูมอาวดี้ วันนี้เลยให้เธอช่วยพาไปรับรถน่ะ"

โจวชวนเขย่ากุญแจรถในมือโชว์อย่างออกหน้าออกตา

ซุนผิงถิงมองสวี่เหวินด้วยความสงสัย "คนนี้คือ?"

"อ๋อ... สวี่เหวินเพื่อนร่วมชั้นฉันน่ะ หมอนี่ทำตัวโลว์โปรไฟล์มาตลอด เธอไม่รู้จักก็ไม่แปลกหรอก"

โจวชวนเหลือบมองสวี่เหวินอย่างผ่านๆ โดยไม่ได้ใส่ใจ เขาหยิบเมนูไปเปิดสั่งกาแฟซิกเนเจอร์ของร้านสองแก้วกับสเต็กเนื้อออสเตรเลียอีกสองที่ ก่อนจะยื่นเมนูคืนให้สวี่เหวินแล้วหันไปให้ความสนใจกับซุนผิงถิงเพียงผู้เดียว

สวี่เหวินรับเมนูมาด้วยสีหน้าปกติแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์

ระหว่างรอทำอาหาร สวี่เหวินหยิบมือถือขึ้นมาไถหน้าจอไปเรื่อยๆ เขาเห็นข่าวจากเว็บบอร์ดท้องถิ่นเกี่ยวกับโครงการคอนโดหรูแห่งใหม่ที่กำลังเปิดขาย ก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้

คอนโดแห่งนี้มีทำเลใกล้โรงเรียนชั้นนำ ห้องมีขนาดตั้งแต่สองร้อยถึงห้าร้ารตารางเมตร ห้องที่แพงที่สุดเกือบสิบล้าน ทางโครงการโฆษณาว่าเป็นที่อยู่อาศัยยุคใหม่ที่มีพื้นที่สีเขียวใจกลางเมือง

สำหรับเมืองระดับสามแบบนี้ คอนโดราคาหลักสิบล้านถือว่าอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแล้ว

เอาไว้เป็นวัตถุดิบในการฝันละกันสวี่เหวินปลอบใจตัวเอง พลางนึกถึงบ้านหลังเล็กๆ ในเขตชานเมืองที่พ่อกับแม่บ่นอยากได้มาหลายปี บอกว่าถ้าเก็บเงินเพิ่มอีกไม่กี่ปี ก็น่าจะพอเป็นค่าดาวน์ได้แล้ว

[ติ๊ง! คุณเปิดใช้งานภารกิจมือใหม่ - ใช้จ่ายรับเงินคืนสองเท่า!]

เสียงที่ปราศจากอารมณ์ดังขึ้นในหัวของเขา

[ภายใน 8 ชั่วโมง คุณต้องใช้สิทธิพิเศษในการใช้จ่ายเพื่อรับเงินคืนสองเท่า หลังจบกิจกรรม ระบบจะประเมินพฤติกรรมการใช้จ่ายของคุณและมอบรางวัลภารกิจที่เกี่ยวข้อง โปรดทราบ ห้ามใช้จ่ายอย่างไร้เหตุผลเพื่อปั๊มยอดเงินคืนโดยเด็ดขาด!]

นี่มันอะไรกัน? สวี่เหวินตกใจจนตั้งตัวไม่ติด เขาไม่รู้จะพิสูจน์อย่างไรว่าจริงหรือหลอก เลยลองถามหยั่งเชิงดู

"จะวัดเกณฑ์การใช้จ่ายที่ดีอย่างไร?" ไร้การตอบกลับจากระบบ ราวกับว่าเมื่อครู่นี้เป็นเพียงภาพหลอน

'เอาเถอะ!' เมื่อไม่มีทางเลือก สวี่เหวินไม่มีเวลามานั่งคิดมาก เขาต้องใช้การกระทำพิสูจน์เท่านั้น สวี่เหวินวางมือถือ เดินออกจากร้านไปซื้อน้ำขวดหนึ่งในราคา 3 หยวน

[คุณใช้จ่ายไป 3 หยวน ได้รับเงินคืน 6 หยวน]

เสียงของระบบดังตามหลังมาไม่นาน สวี่เหวินเช็คโทรศัพท์ เห็นข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารเด้งขึ้นมาจริงๆ

"มันคือเรื่องจริง!"

ถึงจะมีเวลาแค่ 8 ชั่วโมง แต่ช่องว่างให้เล่นมันมหาศาลมาก ไม่รู้ว่ามีจำกัดเพดานยอดเงินด้วยหรือเปล่า กลับมาที่ร้าน สวี่เหวินรีบลาหัวหน้างาน ซุนนาน่า ซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่คอยดูแลเขาเป็นอย่างดี เมื่อได้ยินเหตุผลเธอก็ใจดีอนุญาตทันที

เมื่อเคลียร์ทุกอย่างเสร็จ สวี่เหวินก็รีบออกไปจัดการภารกิจแข่งกับเวลา ตอนนี้เขามีเงินติดตัวอยู่แค่สามพันกว่าหยวนซึ่งเป็นเงินที่เตรียมไว้สำหรับใช้จ่ายตอนเปิดเทอม เขาตัดสินใจใช้มันให้หมดวันนี้เลย

สวี่เหวินพุ่งตรงไปที่ห้างหลงเป่าซึ่งใกล้ที่สุด

ถึงจะได้เงินคืน แต่นี่ไม่ใช่การซื้อของไร้สาระ แต่เป็นโอกาสดีที่เขาจะได้ซื้อของที่อยากได้มานานแต่ไม่กล้าตัดสินใจซื้อ ปกติสวี่เหวินใช้หูฟังราคาถูกๆ เขาจึงตรงดิ่งไปที่เคาน์เตอร์หูฟังยี่ห้อดังเพื่อซื้อหูฟังตัวใหม่สักอัน

"คุณลูกค้าสนใจรุ่นไหนคะ? เดี๋ยวให้ลองสวมใส่ดูก่อนได้ค่ะ"

พนักงานสาวสวยเห็นสวี่เหวินเดินมุ่งหน้ามาที่เคาน์เตอร์อย่างมั่นใจก็รีบเข้ามาต้อนรับ

"รุ่นนี้ราคาเท่าไหร่?" สวี่เหวินชี้ที่หูฟังสีน้ำเงิน

"รุ่นนี้เพิ่งวางจำหน่ายปีนี้เลยค่ะ ตาถึงมากค่ะ" พนักงานสาวเอ่ยปากชม

"ราคาอยู่ที่สามพันหยวนค่ะ ขายดีมากเลยนะคะ"

สวี่เหวินพยักหน้าโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขารูดบัตรจ่ายเงินสามพันหยวนทันที

[คุณใช้จ่ายไป 3,000 หยวน ได้รับเงินคืน 6,000 หยวน]

หลังจากได้หูฟังมา เขาก็ตรงไปที่ร้านคอมพิวเตอร์ เลือกแล็ปท็อปสเปกสูงราคาหนึ่งหมื่นหยวน แบ่งจ่ายสองรอบจนได้เงินคืนมาตามระเบียบ

จากนั้นสวี่เหวินก็เริ่ม 'กวาด' ซื้อของ ทั้งทีวี 4K, เก้าอี้นวดที่พ่อแม่เคยอยากได้ และรองเท้ากีฬาที่เขาเล็งไว้นานจนเงินในบัญชีเหลืออยู่หนึ่งแสนหยวน

สวี่เหวินอยากได้นาฬิกาสักเรือน เขาอยากได้พวก Patek Philippe หรือ Vacheron Constantin แต่ในเมืองนี้มีแค่ร้าน Rolex ใครบางคนเคยบอกว่า การใส่ Rolex คือสิ่งที่ทำให้คนอ่านใจคุณไม่ออกที่สุด เพราะไม่ว่าจะเป็นเศรษฐีหรือคนธรรมดาต่างก็มีสิทธิ์ครอบครองมัน

ร้าน Rolex ตั้งอยู่ในจุดที่สะดุดตาที่สุดของชั้นหนึ่ง ป้ายมงกุฎอันใหญ่โตดูโดดเด่นสะดุดตา ภายในร้านเงียบสงบ พนักงานขายสวมชุดสูทกำลังแนะนำนาฬิกาให้ลูกค้าด้วยกิริยาเรียบร้อย

สวี่เหวินผลักประตูเข้าไป ลูกค้าบางคนที่กำลังเลือกนาฬิกาเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วหันกลับไปสนใจของตรงหน้า พวกเขาคงมองว่าสวี่เหวินเป็นแค่เด็กวัยรุ่นที่เข้ามาเดินดูเล่นเฉยๆ แม้แต่พนักงานขายเองก็คิดเช่นนั้น

แต่ถึงอย่างนั้น พนักงานขายสาวในชุดสูทก็เดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มอย่างมืออาชีพ

"สวัสดีค่ะคุณลูกค้า สนใจชมรุ่นไหนเป็นพิเศษไหมคะ?"

"ขอดูไปเรื่อยๆ ก่อนครับ" สวี่เหวินพยักหน้า กวาดสายตามองไปที่ตู้โชว์

พนักงานสาวพยักหน้ายิ้มรับและยืนรออย่างสงบอยู่ไม่ห่าง

"ถ้ามีเรือนไหนอยากลองสวมใส่ บอกได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจัดเตรียมให้ค่ะ"