ตอน 1

“แกมีสิทธิ์อะไรถึงได้มีความสุขกว่าฉัน? ไปตายซะ!”

“แกมันแย่งความสุขของฉันไป ชีวิตนี้ควรจะเป็นของฉันต่างหาก!”

ฉินอวี้ชิงกุมมีดปอกผลไม้ที่ปักลึกเข้าที่หน้าท้องด้วยความเจ็บปวด เธอจ้องมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นของฉินซูเหยา ลูกพี่ลูกน้องของตนด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา ก่อนจะใช้แรงเฮือกสุดท้ายรวบตัวอีกฝ่ายแล้วพากันดิ่งลงจากหน้าต่างชั้นแปด

ความเจ็บแปลบที่หน้าท้องทำให้ฉินอวี้ชิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เธอหอบหายใจถี่ด้วยความตื่นตระหนก

ในความมืดมิด ฉินอวี้ชิงคลำไปที่หน้าท้องของตัวเองไม่มีอะไรเลย ไม่มีมีด ไม่มีแผล เธอพยายามจะเปิดไฟเพื่อตรวจสอบ แต่กลับพบสิ่งผิดปกติ

นี่ไม่ใช่ตึกสูงที่เธอรู้จัก ประตูไม้เก่าๆ กับแสงไฟสลัวที่ลอดเข้ามาจากข้างนอกทำให้เธอขมวดคิ้ว เธอหยิกแก้มตัวเองหนึ่งที ก่อนจะลูบไล้เส้นผมที่ตกลงมาปรกหน้าอก เมื่อสายตาเริ่มปรับตัวเข้ากับความมืดและกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบๆ ข้อสันนิษฐานของเธอก็ได้รับการยืนยัน

ดูเหมือนว่าเธอจะได้เกิดใหม่...

เสียงพูดคุยแว่วดังมาจากหน้าประตู เธอเดินย่องเข้าไปใกล้ๆ ด้วยความระมัดระวัง อยากรู้ว่านี่เป็นช่วงเวลาไหนกันแน่

“จะยกงานนั่นให้ยัยเด็กนั่นจริงๆ เหรอ?” ฉินอวี้ชิงจำได้ทันที นี่คือเสียงของ ซ่งซิ่วเหมยป้าสะใภ้ของเธอนั่นเอง

“เบาเสียงหน่อยน่า งานแต่งงานนั่นเดิมทีก็เป็นของมัน เราแค่ให้เหยาเหยาไปเสียบแทน ถ้าเกิดมีคนถามเรื่องงานขึ้นมาแล้วความแตกจะทำยังไง รอบคอบไว้ก่อนเป็นดีที่สุด”

ซ่งซิ่วเหมยเองก็เสียดายงานนั้น ค่าตอบแทนรวมๆ แล้วเดือนหนึ่งก็ได้สี่ห้าสิบหยวน ถือเป็นงานที่ได้ผลประโยชน์สูงมาก แต่เมื่อนึกถึงอนาคตที่ลูกสาวจะได้แต่งเข้าบ้านนายทหารเป็นคุณนายผู้สูงศักดิ์ งานแค่นี้ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

“เธอคิดได้ดีมาก แต่ตำแหน่งในคณะศิลปวัฒนธรรม งานดีขนาดนั้นยกให้มันก็ดูจะง่ายเกินไป ถ้าเอาไปขายก็ได้เงินตั้งเยอะ”

ฉินเซี่ยงตงเองก็เสียดายเช่นกัน แต่เขารู้ดีว่าหากไม่ยอมทิ้งเหยื่อตัวเล็กก็คงไม่ได้ปลาตัวใหญ่

ฉินเซี่ยงตงบีบเอวภรรยาเบาๆ

“ยังไงก็ต้องคิดเผื่อเจ้าเซิ่งลี่ลูกชายเราด้วย ถ้าไม่ให้อะไรมันเลย คนอื่นจะนินทาเอาได้”

ซ่งซิ่วเหมยใช้ศอกกระทุ้งสามีพลางค้อนขวับ

“ฉันรู้หรอกน่า ไม่ปล่อยให้ใครมาทิ่มแทงหลังหรอก ต่อหน้าเราต้องทำดีกับยัยเด็กนั่นไปก่อน”

ฉินเซี่ยงตงยังคงกำชับต่อ หากไม่ใช่เพราะพี่ชายของเขาเสียชีวิตไปกะทันหัน โอกาสดีๆ เหล่านี้จะตกมาถึงมือเขาได้อย่างไร

“รอให้มันแต่งงานออกไปก่อนเถอะ บ้านนี้ก็จะเป็นของพวกเรา เรื่องเงินชดเชยก็ต้องปิดไว้ให้มิด ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญ ห้ามให้หลุดปากเด็ดขาด”

ซ่งซิ่วเหมยพยักหน้า

“รู้แล้วน่า พอได้ชีวิตดีๆ แล้วก็ถึงเวลาไปรับเจี้ยนหมิงกลับมาเสียที นานวันเข้าเจ้าเด็กนั่นก็เริ่มห่างเหินกับเราแล้ว”

“อดทนไว้หน่อย เรื่องเงินชดเชยห้ามให้ยัยนั่นรู้เด็ดขาด” ซ่งซิ่วเหมยถลึงตาใส่สามี

“ฉันดูเป็นคนไม่รู้จักกาลเทศะขนาดนั้นเลยหรือไง เงินก้อนนี้ฉันกะจะเก็บไว้รอรับสะใภ้ แล้วก็ซื้อบ้านอยู่อย่างสุขสบายในวันหน้า”

“โอ๊ย... เบาหน่อย”

ฉินอวี้ชิงที่หมอบอยู่หลังบานประตู กัดริมฝีปากจนห่อเลือด เธอรู้แล้วว่านี่คือช่วงเวลาไหนเป็นช่วงที่เธอยังไม่ได้หมั้นหมายกับ เกาเซี่ยงหัว

ทุกอย่างเชื่อมโยงกันหมดแล้ว มิน่าล่ะ ในชาติที่แล้วตอนที่ฉินซูเหยาสังหารเธอ ถึงได้พูดประโยคเหล่านั้นออกมา พวกเขาลอบตกลงสลับการแต่งงานลับหลังเธอ เดิมทีเธอควรจะได้แต่งงานกับ เสิ่นอวี้เฉิง

นั่นคือสิ่งที่พ่อเธอแลกมาด้วยชีวิต กลับกลายเป็นของฟรีสำหรับฉินซูเหยาไปเสียได้ เธอถึงได้สงสัยว่าฉินซูเหยาที่เป็นแค่คนงานชั่วคราวในโรงงานสิ่งทอ จะปีนขึ้นไปเกี่ยวดองกับตระกูลเสิ่นได้อย่างไร

ตระกูลเสิ่นเป็นตระกูลทหารเก่าแก่ ลูกหลานเติบโตมาในเขตที่พักทหาร ปัจจุบันเสิ่นอวี้เฉิงตำแหน่งสูงถึงผู้พัน เป็นที่หมายปองของใครต่อใคร

ตามปกติแล้วชีวิตของฉินซูเหยาควรจะสุขสบายกว่าเธอมาก แต่พวกเขาคำนวณพลาดไปอย่างหนึ่งคือตระกูลเสิ่นดันเกิดเรื่องขึ้นมาเสียก่อน ตำแหน่งถูกปลด ทั้งครอบครัวถูกส่งตัวไปปรับทัศนคติในชนบท ฉินซูเหยากลัวการลำบากจึงรีบหย่าขาดทันที

แม้จะไม่ได้ไปชนบท แต่ก็ไม่มีใครกล้าแต่งงานกับเธอ ความเคยชินกับการฟุ้งเฟ้อทำให้การใช้ชีวิตอย่างประหยัดเป็นเรื่องยาก เมื่อขาดเงินทองที่เคยใช้จ่ายมือเติบ ชีวิตของเธอก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ

ช่วงแรกครอบครัวป้าสะใภ้ยังคอยช่วยเหลือ แต่ก็ทนนิสัยฟุ้งเฟ้อของเธอไม่ไหว สุดท้ายก็ถูกสะใภ้ใหญ่ไล่ออกและตัดขาดกันไป

ในท้ายที่สุดตระกูลเสิ่นก็ได้รับการคืนความบริสุทธิ์ แต่มีเพียงเสิ่นอวี้เฉิงคนเดียวที่กลับมาพร้อมกับขาที่พิการ ส่วนคนในครอบครัวคนอื่นๆ ได้ข่าวว่าเสียชีวิตในชนบททั้งหมด

ชาติที่แล้วเธอช่างใสซื่อ คิดว่าป้ากับลุงย้ายมาเพื่อดูแลเธอ ที่ไหนได้กลับจ้องจะฮุบสมบัติ หากใช้คำสมัยใหม่ก็คือ “การกินล้างกินผลาญตระกูล” กว่าจะเข้าใจก็สายเกินไปเสียแล้ว

ลุงของเธอคนนี้ไม่ธรรมดา ในสายตาคนนอกเขาทำหน้าที่ดูแลงานศพพ่อแม่ของเธอได้อย่างไร้ที่ติ เมื่อข่าวการเสียชีวิตของพ่อส่งมาถึง แม่ที่ร่างกายไม่แข็งแรงอยู่แล้วก็รับไม่ได้จนตรอมใจและเสียชีวิตตามไป

ความสูญเสียที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอเสียศูนย์ การปรากฏตัวของลุงเปรียบเสมือนแสงสว่างที่ช่วยฉุดรั้งเธอไว้ ป้าสะใภ้ก็แสร้งทำดี ปากหวาน พูดไปทั่วว่าทำไปเพื่อเธอ เพื่อดูแลสภาพจิตใจของเธอ ทั้งครอบครัวเลยย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเธอ โดยอ้างว่าไม่อยากให้เธอต้องลำบาก แต่ผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จริงๆ กลับเป็นพวกเขาเอง

อาหารการกินในตอนนั้นก็ไม่ได้ขาดแคลน แต่มันกลับเป็นของที่พวกเขาเอาเปรียบเธอทั้งสิ้น

ตำแหน่งในคณะศิลปวัฒนธรรมที่เดิมเป็นของเธอก็ถูกพวกเขาอ้างว่า ตั้งใจซื้อมาให้ชาติที่แล้วเธอซาบซึ้งใจมากและรู้สึกผิดต่อฉินซูเหยา จึงยกของดีๆ ให้ฉินซูเหยาไปหมด

ครั้งนี้เมื่อมีโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง เธอต้องทำให้คนพวกนั้นได้รับผลกรรมที่ก่อไว้อย่างสาสม!

ขณะหมอบอยู่หลังประตู ฉินอวี้ชิงก็นึกถึงจี้หยกที่แม่ทิ้งไว้ให้ ชาติที่แล้วหากไม่ใช่เพราะจี้หยกนี้ เธอคงไม่มีชีวิตรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้เธอควานหาจี้หยกจากใต้กล่องไม้ หาเข็มเย็บผ้ามาแทงนิ้วตัวเองแล้วหยดเลือดลงบนจี้หยกโดยไม่ลังเล ทันใดนั้นความรู้สึกวิงเวียนก็ถาโถมเข้ามา ก่อนที่ร่างของเธอจะเข้าไปอยู่ในมิติส่วนตัว

หัวใจของฉินอวี้ชิงเต้นระรัวด้วยความยินดี เธอไม่แน่ใจว่านี่เป็นอานิสงส์จากการเกิดใหม่หรือไม่ ชาติที่แล้วเธอเพิ่งค้นพบพลังนี้โดยบังเอิญตอนที่ถูกเกาเซี่ยงหัวทุบตีจนอาเจียนเป็นเลือด เลือดของเธอไปโดนจี้หยกเข้าพอดี

เธอเคยใช้พลังน้ำวิญญาณในมิติเพื่อเสริมสร้างร่างกาย เมื่อเกาเซี่ยงหัวจะทำร้ายเธออีกครั้ง เธอก็จัดการสั่งสอนมันจนสลบเหมือดและไม่กล้าหือกับเธออีกเลย

เมื่อเห็นแก้วใบเดิมที่เธอยังคงวางไว้บนแท่นหินในมิติ พร้อมด้วยน้ำวิญญาณที่เหลืออยู่ครึ่งแก้ว ฉินอวี้ชิงก็ตื่นเต้นจนแทบคลั่ง!

เธอรีบวิ่งไปดูที่เก็บเสบียง แต่กลับพบว่ามันว่างเปล่า แม้แต่ที่ดินที่เธอเคยเพาะปลูกไว้ก็หายไป เธอหัวเราะเยาะตัวเอง

“จะไปหวังอะไรนักหนา แค่รอดกลับมาได้ก็โชคดีแค่ไหนแล้ว”

น้ำวิญญาณในแก้วเธอไม่ได้แตะต้อง เพราะหนึ่งวันจะได้เพียงสามหยดซึ่งล้ำค่ามาก เธอต้องเก็บไว้ใช้ยามคับขัน ส่วนน้ำในสระเธอสามารถดื่มได้ตามใจชอบเพื่อเสริมสุขภาพและลดความเหนื่อยล้า โดยที่คนภายนอกดูไม่ออก

เธอตักน้ำดื่มไปสองสามอึก แต่ไม่กล้าดื่มมากเกินไปเพราะกลัวจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่เด่นชัดจนคนอื่นสังเกตได้

คืนนั้นฉินอวี้ชิงนอนไม่หลับ เธอครุ่นคิดถึงชีวิตหลังจากนี้ เกาเซี่ยงหัวนั้นเธอจะไม่แต่งงานกับมันเด็ดขาด ชายที่ชอบใช้ความรุนแรงและครอบครัวที่วุ่นวายพวกนั้นคือขุมนรกดีๆ นี่เอง

หลังจากทบทวนอย่างถี่ถ้วนเธอก็วางแผนไว้แล้ว อันดับแรกต้องทวงเงินชดเชยของพ่อคืนมา อันดับที่สองต้องรักษาบ้านหลังนี้ไว้ให้ได้

ครอบครัวฉินเซี่ยงตงเคยมาอย่างไร ก็ต้องออกไปอย่างนั้น!