ตอน 27

แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากไวท์ธอร์นเพศผู้ตัวนี้ ไม่สามารถเทียบได้กับตัวเมียที่เพิ่งจัดการไปก่อนหน้าเลยแม้แต่น้อย

มันยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ราวกับป้อมปราการเคลื่อนที่ขนาดมหึมา โดยเฉพาะเกราะที่เอวฝั่งขวาของมัน ความหนาของมันเห็นแล้วให้ความรู้สึกสิ้นหวังอย่างบอกไม่ถูก

“หัวหน้าครับ... ตัวนี้ดูท่าจะเอาเรื่องกว่าตัวเมื่อกี้เยอะเลย”

ซูชิงเฉี่ยนที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับมองดูไวท์ธอร์นระดับ 3 ตัวนี้ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“หัวหน้าคะ... ปืนใหญ่อัตโนมัติของเราจะยิงเข้าหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย”

หลินฮุยกระชับพวงมาลัยแน่น แววตาของเขาคมกริบขึ้น

“ต่อให้ยิงไม่เข้าก็ต้องยิง มันคงโกรธแค้นที่มาแก้แค้นให้ไวท์ธอร์นตัวเมียข้างในนั่นแหละ”

ในขณะที่หลินฮุยเตรียมเข้าเกียร์เพื่อพุ่งชนตรงๆ

*ครืดดด*

วิทยุสื่อสารที่วางอยู่บนคอนโซลรถก็ดังขึ้นมาทันที

“นี่... คนในรถบ้านคันนั้น”

เสียงของผู้หญิงที่ดูเยือกเย็นดังลอดออกมา

“จุดอ่อนของไวท์ธอร์นตัวผู้ตัวนี้ไม่ได้อยู่ที่เอว เกราะกระดูกของมันวิวัฒนาการมาอย่างสมบูรณ์แบบจนจุดอ่อนเดิมใช้ไม่ได้แล้ว จุดอ่อนที่สองของมันอยู่ที่รอยแยกของแผ่นเกราะชิ้นที่สามบริเวณท้ายทอย มันกว้างแค่ขนาดเหรียญเท่านั้น”

หลินฮุยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง

เห็นได้ชัดว่าจากกองเศษเหล็กไกลออกไป หลังคาของรถสปอร์ตสีน้ำเงินมีผู้หญิงในชุดรบสีดำคนหนึ่งชื่อหลิวซี กำลังตั้งปืนไรเฟิลซุ่มยิงขนาดหนักเล็งมาที่ด้านหน้า

ผู้หญิงคนนี้ยังไม่หนีไปไหนเหรอ?

“ทำไมต้องบอกฉันเรื่องนี้?” หลินฮุยหยิบวิทยุขึ้นมาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เสียงของผู้หญิงคนนั้นยังคงความเย็นชาไว้

“ฉันยังไปไม่ไกล เห็นคุณฆ่าไวท์ธอร์นเพศเมียระดับ 3 ตัวนั้นได้ เลยอยากกลับมาขอแบ่งเค้กสักชิ้น”

“ไวท์ธอร์นตัวนี้คือระดับ 3 ขั้นสูงสุด ถึงปืนใหญ่ของคุณจะรุนแรง แต่ความแม่นยำไม่พอ ยากที่จะยิงเข้าจุดเล็กๆ นั่น และถ้าปล่อยให้มันเข้าประชิดตัว ต่อให้รถของคุณป้องกันดีแค่ไหนก็มีสิทธิ์พลิกคว่ำได้”

“ร่วมมือกันเถอะ” หลิวซีสูดหายใจเข้าลึกๆ

“คุณรับหน้าที่ดึงความสนใจและกดดันจากด้านหน้า สร้างโอกาสให้ฉัน ฉันมีกระสุนเจาะเกราะยูเรเนียมเสื่อมสภาพพิเศษอยู่หนึ่งนัด มีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น”

“ถ้าสำเร็จ ฉันขอแค่ 'โลหะผสมความแข็งแกร่งสูง' 200 หน่วย ส่วนที่เหลือคุณเอาไปทั้งหมด” เธอนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเสริมว่า

“โรงงานอะไหล่นี้มีโลหะผสมความแข็งแกร่งสูงอยู่อย่างน้อย 1,000 หน่วยขึ้นไป”

หลินฮุยเหลือบมองผู้หญิงคนนั้นผ่านกระจกมองหลังมีความกล้า มีสมอง และที่สำคัญ... ฝีมือยิงปืนของเธอก็ถือว่าใช้ได้จริงๆ

“ฉันคนเดียวก็จัดการได้” หลินฮุยตอบนิ่งๆ “ก็แค่เปลืองกระสุนเพิ่มอีกสักสองสามนัด”

เขายังมีกระสุนเจาะเกราะเหลืออยู่กว่า 300 นัด ไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการไวท์ธอร์นระดับ 3 ตัวนี้ไม่ได้ อีกอย่างเขามั่นใจในพลังป้องกันของรถบ้านตัวเองมาก!

ถึงแม้รถบ้านของเขาจะอยู่ที่เลเวล 3 แต่ด้วยคุณสมบัติจากฉายาระดับทอง พลังยึดเกาะ 100% ของมันไม่มีวันทำให้รถคว่ำแน่นอน!! อย่างมากรถก็แค่บุบเบี้ยวไปบ้าง

แต่ในเมื่อเขามีซูชิงเฉี่ยนที่มีทักษะความเชี่ยวชาญด้านเครื่องจักร การซ่อมแซมก็แค่จ่ายวัตถุดิบเพิ่มอีกนิดหน่อยเท่านั้น ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่หลิวซีจะวางเดิมพันก้อนใหม่

“ฉันมีข้อมูลอีกเยอะ เช่น ข้อมูลเกี่ยวกับ ‘ไอเทมเหนือธรรมชาติ’ และประเภทหลักๆ ของ ‘ความเชี่ยวชาญ’... ข้อมูลพวกนี้ ฉันว่าคุณน่าจะสนใจนะ”

เมื่อได้ยินคำว่า “ความเชี่ยวชาญ” แววตาของหลินฮุยก็ขยับไหว

พลังจิต 'บึงโคลนมรณะ' ของถังชวนนั่นน่ารำคาญจริงๆ ถ้าเข้าใจระบบนี้ได้ จะช่วยในการพัฒนาตนเองในอนาคตได้มาก และที่สำคัญ 【ดวงตาแห่งการโยนบาป】 นั้นผลลัพธ์มันประหลาดเกินไป ถ้าไม่รู้ที่มาที่ไป วันหนึ่งเขาอาจตายโดยไม่รู้ตัว

“ตกลง” มุมปากของหลินฮุยยกยิ้ม

“ชิงเฉี่ยน เตรียมตัวทำงาน ฉันจะขับรถ ส่วนเธอรับหน้าที่ควบคุมปืนใหญ่”

“รับทราบ!” ซูชิงเฉี่ยนพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“โฮก!!”

ไวท์ธอร์นระดับ 3 ส่งเสียงคำรามลั่น ขาหลังออกแรงกระทืบจนพื้นดินแตกร้าวเป็นหลุมกว้าง

ตู้ม!

มันพุ่งเข้ามาเหมือนรถบรรทุกที่เบรกแตก แรงกดดันมหาศาลปะทะเข้ากับรถบ้านของหลินฮุยอย่างจัง!

“มาแล้ว!!”

หลินฮุยสับเกียร์ถอยหลังอย่างรวดเร็ว ในจังหวะนั้นเอง ซูชิงเฉี่ยนก็เปิดใช้งานโหมดโอเวอร์โหลดของระบบอาวุธ ปืนใหญ่บนหลังคารถพ่นกระสุนออกมาราวกับห่าฝน!

“ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!!”

กระสุนขนาด 25 มม. รัวใส่หัวและหน้าอกของไวท์ธอร์นอย่างต่อเนื่อง แม้กระสุนส่วนใหญ่จะเจาะไม่เข้า แต่แรงกระแทกมหาศาลก็ทำให้มันชะงักและต้องแหงนหน้าคำรามด้วยความเจ็บปวด

“จังหวะนี้แหละ!”

หลินฮุยตะโกนทางด้านซากปรักหักพังไกลออกไป หลิวซีกั้นหายใจ ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนในวินาทีนี้

“เปรี้ยง!”

เสียงปืนดังสนั่นและโดดเดี่ยว กระสุนเจาะเกราะยูเรเนียมเสื่อมสภาพที่ราคาแพงลิ่วพุ่งแหวกอากาศอย่างแม่นยำ ตรงเข้าสู่รอยแยกขนาดเท่าเหรียญนั่นทันที

*ฉึก!*

การเคลื่อนไหวของไวท์ธอร์นหยุดชะงักกะทันหัน

กระสุนลูกนั้นฝังเข้าไปในกระดูกสันหลังก่อนจะระเบิดออกด้านใน ร่างมหึมาเซไปมา ก่อนจะล้มลงกระแทกพื้น ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วไอเทม 4-5 ชิ้นตกหล่นลงมาพร้อมแสงสีเขียวที่ลอยระยิบระยับอยู่กับที่

การต่อสู้จบลง

หลินฮุยไม่รีบลงจากรถ แต่ขับตรงไปยังบึงโคลนที่ศพของถังชวนจมหายไป แม้ร่างจะจมลงไปแล้ว แต่กล่องที่บรรจุ 【ดวงตาแห่งการโยนบาป】 ยังคงลอยอยู่บนผิวดิน

ทันทีที่รถบ้านแล่นผ่านด้วยคุณสมบัติการจัดเก็บอัตโนมัติจากฉายา 【มิติพับเก็บ】 ไอเทมนั้นก็ถูกดึงเข้าสู่มิติส่วนตัวของหลินฮุยทันที

“คุณหลิวซี ฉันขอเก็บกวาดสนามรบก่อน คงไม่ว่าอะไรนะ?” หลินฮุยตะโกนถาม

“ตามสบาย ฉันบอกแล้วว่าขอแค่โลหะแข็งแกร่งสูง 200 หน่วย” หลิวซีพยักหน้าเบาๆ

หลินฮุยไม่เกรงใจ เขาขับรถวนรอบโรงงานอะไหล่ จัดการเก็บทุกอย่างที่ดรอปจากไวท์ธอร์นเข้ามิติส่วนตัวทั้งหมด ภายในนั้นมีทั้งน้ำยาเพิ่มพลัง อาหาร น้ำดื่ม น้ำมันอเนกประสงค์ ของใช้ในชีวิตประจำวัน กระสุน เครื่องเล่นเกม และแม้แต่เสื้อผ้า...

ที่สำคัญที่สุดคือในโกดังลึกสุดของโรงงานนี้ เขาพบ 'โลหะผสมความแข็งแกร่งสูง' ถึง 1,500 หน่วย

สุดท้ายหลินฮุยหันไปหาซูชิงเฉี่ยน

“ชิงเฉี่ยน พาหนะทั้งหมดของสมาคมแสงใหม่ รวมถึงผนังโรงงานนั่นน่ะ มันเป็นเหล็กกล้าชั้นดีทั้งนั้น ไปรื้อมาให้หมด”

เรื่องการเก็บกวาดสนามรบ หลินฮุยไม่เคยปล่อยให้เหลือแม้แต่ซาก

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...ทั้งโรงงานอะไหล่ถูกจัดการจนเกลี้ยงราวกับเพิ่งผ่านฝูงตั๊กแตน โลหะ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงซากรถพังๆ ทั้งหมดถูกหลินฮุยขนเข้ามิติส่วนตัวจนเรียบ

【ได้รับ : โลหะผสมไทเทเนียมความแข็งแกร่งสูง x 1,500 หน่วย】

【ได้รับ : เหล็กกล้า x 8,000 หน่วย】

【ได้รับ : ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ x 220 หน่วย】

【ได้รับ : ยาง x 160 หน่วย】

【ได้รับ : ไอเทมเหนือธรรมชาติ “ดวงตาแห่งการโยนบาป”】

【ได้รับ : น้ำยาเสริมยีนระดับต้น x 1】

【ได้รับ : น้ำยาเพิ่มพลังจิตระดับต้น x 1】

【ได้รับ : โดรน x 1】

【ได้รับ : น้ำมันอเนกประสงค์ x 12 หน่วย】

【ได้รับ : เสบียงจิปาถะจำนวนหนึ่ง】

หลินฮุยพึงพอใจกับผลลัพธ์ที่ได้มาก ก่อนจะขับรถกลับไปหาหลิวซี

หลิวซีลงมาจากรถสปอร์ตสีน้ำเงินเมื่อเห็นภายในรถบ้านของหลินฮุยที่สะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบ เธอเผยแววตาตกใจออกมาอย่างปิดไม่มิด

“พวก... เสบียงพวกนั้นล่ะ?”

“คุณก็ปลุกพลังความเชี่ยวชาญได้ด้วยเหรอ? เป็นสายมิติในกลุ่มพลังจิตงั้นสินะ?”

“นั่นไม่สำคัญ” หลินฮุยไม่ได้ลงจากรถ แต่แง้มกระจกลง

“ตอนนี้บอกข้อมูลเรื่อง ‘ความเชี่ยวชาญ’ กับ ‘ไอเทมเหนือธรรมชาติ’ ให้ฉันฟังได้หรือยัง?”

หลิวซีสูดหายใจเข้าเล็กน้อยแล้วเริ่มอธิบาย:

“ในปัจจุบัน พรสวรรค์ความเชี่ยวชาญแบ่งออกเป็น 8 ประเภท : ทั่วไป, ต่อสู้ประชิด, ยิงปืน, เครื่องจักร, สืบสวน, การแพทย์, พลังจิต และ อัญเชิญ”

“กลุ่มทั่วไปและพลังจิตพบได้บ่อยที่สุด ส่วนอีก 6 ประเภทที่เหลือนั้นหายาก”

หลินฮุยถามต่อ “แล้วกลุ่มที่หายากน่ะคืออะไร? แล้วประเภททั่วไปกับพลังจิตล่ะ?”

“ฉันมีความเชี่ยวชาญสายยิงปืน” หลิวซีตอบสั้นๆ ก่อนจะอธิบายต่อ

“กลุ่มทั่วไปก็เหมือนทักษะชีวิต เช่น ทำอาหาร, ขับรถ, ร้องเพลง, แต่งหน้า... ส่วนพลังจิตจะซับซ้อนหน่อย คุณเข้าใจง่ายๆ ว่ามันคือ ‘สกิล’ แบบในเกม อย่างพลังจิตของถังชวนคือ ‘บึงน้ำ’ สามารถเปลี่ยนสภาพภูมิประเทศให้กลายเป็นบึงโคลนได้...”

“ความเชี่ยวชาญสามารถเลื่อนระดับได้ แต่ต้องใช้พิมพ์เขียวอัปเกรดและวัสดุพิเศษ เหมือนกับการอัปเกรดพาหนะนั่นแหละ...”

“ส่วนไอเทมเหนือธรรมชาติ ให้เข้าใจว่ามันคือไอเทมที่มีความ ‘ลึกลับ’ แฝงอยู่ มักจะมีพลังที่ประหลาด แต่ก็มาพร้อมกับผลข้างเคียงที่ผู้ใช้ต้องแบกรับ...”