ตอน 9

วันที่สาม

รถบ้านเหล็กสีดำสนิทคันหนึ่งกำลังแล่นอยู่บนทางหลวงที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง โลกใบนี้ช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน ตามคำอธิบายของระบบ พื้นที่นี้ถูกเรียกว่า 'ทุ่งร้างซอมบี้'

ความรู้สึกที่มันมอบให้หลินฮุยนั้นคล้ายกับเขตไร้ผู้คนในเขตปกครองตนเองทิเบตของจีน คือหนาวเหน็บ แห้งแล้ง และรกร้าง ทุ่งร้างแห่งนี้ดูไร้จุดสิ้นสุด

ระหว่างทางเขาพบพาหนะที่อัปเกรดเป็นเลเวล 2 มาบ้างแล้ว ทั้งแท็กซี่ รถตู้ รถบัส หรือแม้แต่เฮลิคอปเตอร์ที่บินผ่านหัวไป

คนที่สามารถรอดมาได้จนถึงวันที่สาม ต่างก็มีพาหนะที่ไม่เลวเลยทีเดียว ส่วนพวกที่มีแค่จักรยาน สเก็ตบอร์ด หรือวีลแชร์ หากไม่มีกลุ่มผู้เล่นคอยหนุนหลัง ก็ไม่มีทางรอดชีวิตในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้แน่นอน

【จำนวนผู้รอดชีวิตในเขต C-996 : 300,1314 คน】

เวลาผ่านไปเพียงสองวัน แต่ผู้คนในเขตนี้ตายไปถึงเจ็ดในสิบส่วนแล้ว หมอกสีเทายังคงไล่ตามหลังมาอย่างไม่หยุดหย่อน... นั่นหมายความว่าไม่มีใครสามารถหยุดพักได้ ทุกคนทำได้เพียงมุ่งหน้าต่อไปข้างหน้าเท่านั้น

หลินฮุยเหลือบมองหน้าต่างระบบ

【เวลาที่หมอกสีเทาจะมาถึง : 14:35:20】

【ความเร็วหมอกสีเทา : 30 กม./ชม.】

【ความเร็วรถปัจจุบัน : 80 กม./ชม.】

หลินฮุยนั่งอยู่บนเบาะคนขับ มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกข้างถือโคล่าแช่เย็นไว้แน่น เขายกขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์ ด้วยยางรถยนต์คุณสมบัติไม่มีวันสึกหรอและเครื่องยนต์พลังงานไม่จำกัด

เขาจึงไม่จำเป็นต้องสนใจสภาพถนนเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นเศษแก้วหรือตะปูเรือใบ เขาก็เหยียบผ่านไปเฉยๆ ตัวรถแทบไม่สั่นไหว ในขณะที่สิ่งกีดขวางเหล่านั้นกลับแหลกละเอียดเป็นผง

"แต่นี่ก็ยังไม่พอ"

รถบ้านจำเป็นต้องอัปเกรดเพิ่ม! การที่มีผู้เล่นเลเวล 3 ปรากฏตัวขึ้นเริ่มทำให้เขารู้สึกถึงวิกฤต

เฮ้อ...หลินฮุยถอนหายใจยาวก่อนจะเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวขึ้นมา

【ชื่อ : หลินฮุย】

【เผ่าพันธุ์ : มนุษย์】

【สถานะ : แข็งแรง】

【ค่าสติ : 100/100】 (หมายเหตุ: หากสติเหลือต่ำกว่า 30 จะเกิดความคิดฆ่าตัวตาย, ต่ำกว่า 20 จะได้ยินเสียงกระซิบจากความมืด, ต่ำกว่า 10 จะเสียสติอย่างถาวร)

【จิตวิญญาณ : 5】 (หมายเหตุ: ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ปกติ ยิ่งมากยิ่งต้านทานการเสียสติได้ดีและฟื้นฟูสติได้ไว)

【ร่างกาย : 5】 (หมายเหตุ: รวมพละกำลัง, ความเร็ว และพลังป้องกัน)

เมื่อวานเขาล่าซอมบี้มาทั้งวัน น่าจะกำจัดไปได้ประมาณสองร้อยกว่าตัว การฆ่าซอมบี้จะทำให้ไอเทมดรอปออกมา ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นน้ำมันเอนกประสงค์ ตามด้วยอาหาร ส่วนยาถือเป็นสิ่งที่ดรอปยากที่สุด

ยาเป็นของที่ล้ำค่ามาก!

ปัจจุบันหลินฮุยมีอยู่สามชนิด คือยาปฏิชีวนะ 2 ขวด, ยาลดไข้ 1 ขวดและยาแก้ปวดท้อง 1 ขวด เขามองดูไอเทมที่เต็มรถบ้านแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ถ้าฆ่าซอมบี้เพิ่มอีกคงไม่มีที่เก็บแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้นหลินฮุยจึงนำแปลนอัปเกรดพาหนะระดับ 3 ออกมา ซึ่งระบบได้เสนอทางเลือกในการอัปเกรดไว้สองแบบ

【แผน A (รุ่นทั่วไป) : ใช้เหล็กทั่วไป x70, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ความแม่นยำสูง x10】

— ผลลัพธ์ : ปลดล็อก ปืนกลประจำรถระดับต้น ขนาด 7.62 มม. , เพิ่มพื้นที่พาหนะ 20%, พลังป้องกันรถเพิ่ม 10%

【แผน B (รุ่นสมบูรณ์แบบ) : ใช้เหล็กกล้ากันกระสุนเกราะ x100, ชิ้นส่วนความแม่นยำสูง x10, ชิปควบคุมการยิง x1】

— ผลลัพธ์ : ปลดล็อก ปืนใหญ่อัตโนมัติแบบโซ่ ขนาด 25 มม.! เพิ่มพื้นที่เป็น 20 ลูกบาศก์เมตร! พลังป้องกันตัวถังเพิ่มขึ้นถึง 200! น้ำหนักพาหนะเพิ่มเป็น 20 ตัน!

ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา หลินฮุยเลือกแผน B ทันที ปืนกล 7.62 มม. อาจจะใช้จัดการผู้เล่นทั่วไปได้แต่กับซอมบี้ต้องยิงหลายนัด สู้ขับรถชนให้จบๆ ไปไม่ได้ แถมในอนาคตจะต้องเจอกับสัตว์ประหลาดที่โหดกว่านี้แน่นอน!

แต่ปืนใหญ่ 25 มม.?

นั่นคืออาวุธสังหารที่สามารถระเบิดหัวซอมบี้ให้กลายเป็นเศษเนื้อได้ด้วยกระสุนนัดเดียว หรือแม้แต่เจาะเกราะรถหุ้มเกราะได้ในสองนัด!

ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์และชิปควบคุมการยิงเขามีแล้วจากการไปเก็บกู้ซากเฮลิคอปเตอร์ทหาร แต่เขาขาดเหล็กกล้ากันกระสุนเกราะอีก 90 หน่วย

คิ้วของหลินฮุยขมวดเข้าหากัน เหล็กระดับนี้หาได้จากการแยกชิ้นส่วนพาหนะทหาร รถขนเงิน หรือพาหนะการบินเท่านั้น ซึ่งพาหนะของผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่มีทางผลิตของระดับนี้ได้

โชคดีที่จำนวนผู้เล่นมีมากพอที่จะมีคนดวงดีได้เหล็กชนิดพิเศษนี้มา

"ไปดูในช่องแชทเขตหน่อยดีกว่า"

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา หลินฮุยเข้าใจกฎของช่องแชทเขตแล้ว ทุกคนสามารถพิมพ์ได้วันละ 10 ข้อความ

หากต้องการพิมพ์เพิ่ม ต้องใช้ 1 หน่วยน้ำมันเอนกประสงค์ต่อข้อความ และถ้ามีเรื่องด่วนต้องการดึงดูดความสนใจ สามารถจ่าย 20 หน่วยเพื่อทำข้อความตัวหนาหรือใส่สีได้ ส่วนการปักหมุดข้อความบนหน้าจอต้องใช้ถึง 50 หน่วย

หลังจากผ่านไปสองวันสองคืน ช่องแชทที่เคยไร้ระเบียบเริ่มแสดงให้เห็นถึงการแบ่งชนชั้นอย่างชัดเจน ข้อความที่ปักหมุดอยู่ด้านบนไม่ใช่เสียงขอความช่วยเหลือ แต่เป็นประกาศรับสมัครสมาชิกที่ตัวหนาและสีแดงฉาน

【พันธมิตรป้าเทียน (ผู้นำ: จ้าวเทียนป้า)】

"กิลด์อันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์เปิดรับสมัคร! ฉันอัปเลเวล 3 แล้ว ปลดล็อกระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ! รับเฉพาะคนที่มีรถบรรทุกหนัก รถถัง เฮลิคอปเตอร์ หรือรถยิงจรวดเท่านั้น! เข้ากิลด์แจกน้ำมันและทาสผู้หญิง! เป้าหมายของเราคือสร้างเมืองเคลื่อนที่แห่งแรก! รับเฉพาะยอดฝีมือ พวกขยะไสหัวไป!"

【สมาคมกุหลาบ】

"กิลด์รับเฉพาะผู้เล่นหญิงเท่านั้น พี่น้องคะ ผู้ชายไว้ใจไม่ได้ เราต้องติดอาวุธเอง! ที่นี่คือที่พึ่งเดียวในวันสิ้นโลก!"

【อุตสาหกรรมเหล็กกล้า】

"รับซื้อแปลนพาหนะและชิ้นส่วนพิเศษทุกชนิดในราคาสูง! เรามีช่างซ่อมรถและช่างปืนที่ดีที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ เข้าร่วมกับเรา รถของคุณจะไม่มีวันเสียกลางทาง"

【กิลด์หมาป่าทมิฬ】

"หึๆ มีแต่คนอ่อนแอเท่านั้นที่ต้องรวมกลุ่ม คนแกร่งคือผู้ล่า เรารับแต่พวกหัวขโมยและนักฆ่า ใครอยากล่าคนมาทางนี้! ใครให้พิกัดของ 'แกะอ้วน' ที่แม่นยำ เรามีรางวัลตอบแทนให้อย่างงาม!"

กิลด์ใหญ่สี่แห่งเริ่มก่อตัวขึ้น หลินฮุยอ่านประกาศเหล่านั้นด้วยความสนใจเล็กน้อย

"จ้าวเทียนป้า... นี่สินะผู้เล่นคนแรกในเขต C-996 ที่อัปพาหนะถึงเลเวล 3"

การเกิดของกิลด์เหล่านี้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ในวันสิ้นโลกมนุษย์เป็นสัตว์สังคม การรวมกลุ่มคือสัญชาตญาณ และคนเยอะก็ย่อมได้เปรียบ หากเขาไม่มีฉายาระดับทองประจำเลเวล เขาอาจจะพิจารณาเข้าร่วมกิลด์ไหนสักแห่ง!

แต่ในเมื่อเขามีตัวช่วยระดับเทพ การเข้ากิลด์ก็ไม่จำเป็น ส่วนการก่อตั้งกิลด์เองนั้น หลินฮุยก็ไม่มีความสนใจ เพราะการดูแลองค์กรมันวุ่นวาย แค่จ้างลูกน้องมาสักสองสามคนก็พอแล้ว

ตาม【กฎการเอาชีวิตรอด】ข้อที่ 2 ที่ระบบประกาศไว้

【ภายในพาหนะ คุณคือพระเจ้า ผู้เล่นอื่นไม่สามารถทำร้ายคุณได้ และสิ่งของบนรถจะไม่ถูกขโมย เว้นแต่ตัวผู้เล่นจะตาย】

ดังนั้นการรับลูกน้องเข้ามาจึงปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ หลินฮุยคิดในใจก่อนจะหันไปโฟกัสที่【ช่องแชทเขต】แล้วพิมพ์ข้อความเดิมซ้ำๆ เจ็ดแปดรอบ

【รับซื้อ : เหล็กกล้ากันกระสุนเกราะ】

【หมายเหตุ : แลกเปลี่ยนด้วยไอเทม หรือทักแชทส่วนตัวมาคุยราคา】

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม เขาได้เหล็กมาเพียง 20 หน่วยเท่านั้น แถมยังเสียค่าน้ำมันเอนกประสงค์ไปถึง 5 หน่วย จนกระทั่งผู้เล่นที่ขายเหล็กให้เขาเตือนมา เขาถึงได้รู้ว่า

กิลด์อย่าง【อุตสาหกรรมเหล็กกล้า】และ【พันธมิตรป้าเทียน】ได้ตั้งรับซื้อของพวกนี้ในราคาที่สูงลิ่ว ทั้งเหล็กพิเศษจากการบินและชิปควบคุมการยิงระดับสูงกวาดเรียบไปหมด ทำให้การที่เขาจะหาของพวกนี้ด้วยตัวเองเริ่มใช้เวลานานขึ้น

การปรากฏตัวของกิลด์สร้างปัญหาให้เขาจริงๆ ข้าวของดีๆ ในมือผู้เล่นทั่วไปถูกยักษ์ใหญ่เหล่านี้ดูดไปหมด พวกเขาจะค่อยๆ ผูกขาดวัสดุระดับท็อป และนำหน้าคนอื่นไปไกล นี่คือเหตุผลที่เลเวล 3 เกิดขึ้นได้เร็วขนาดนี้!

คนเยอะย่อมได้เปรียบ! ทุ่มทรัพยากรให้คนเก่งที่สุดก่อน แล้วค่อยพาทีมงานให้เก่งตาม หากผู้เล่นคนอื่นอยากอัปเกรด ก็ต้องยอมเข้ากิลด์เหล่านี้ สายตาของหลินฮุยเริ่มเย็นชาลง เขาไม่ได้เฝ้าหน้าจอช่องแชทตลอดเวลา ทำให้พลาดข่าวสำคัญไปหลายอย่าง

"ช่างเถอะ ซื้อเหล็กไม่ได้ งั้นซื้อกระสุนมาป้องกันตัวก่อนแล้วกัน"

กระสุนในปืนขวานของเขาเหลือเพียงนัดเดียว ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย เขาจึงโพสต์ข้อความอีกครั้ง

【รับซื้อ : กระสุนสำหรับปืนขวาน รับซื้อถาวร】

【หมายเหตุ : แลกเปลี่ยนด้วยไอเทม หรือทักแชทส่วนตัวมาคุยราคา】

ไม่ถึงสิบวินาที ก็มีผู้เล่นหญิงคนหนึ่งทักแชทส่วนตัวเข้ามา

【ซูชิงเฉียน : คุณมียาปฏิชีวนะไหม? ถ้ามี ฉันจะแลกเปลี่ยนกับกระสุนปืนขวาน 9 นัด】