ตอน 16

ยามดึกสงัดอีกครั้ง เซิร์ฟเวอร์ของเว็บไซต์ฉีเตี่ยนก็รับภาระหนักจนเกือบจะพังทลายลง หลังจากที่《บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา》อัปเดตตอนใหม่ 15 ตอนรวดเมื่อเวลาเที่ยงคืน

การอัปเดต 15 ตอนทุกวันอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่หย่อนลงกลางน้ำ จนในที่สุดช่วงเวลาที่ตึงเครียดที่สุดของ "แดนโลหิต" ก็สิ้นสุดลง มันเป็นจุดระเบิดอารมณ์ของนักอ่านทุกคน!

ในแดนโลหิตที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและการนองเลือด หานลี่อาศัยความอดทนอันเหนือมนุษย์ ความเด็ดขาด และโชคเพียงเล็กน้อยจากขวดวิเศษปริศนา เขาเปรียบเสมือนพรานที่เจ้าเล่ห์ที่สุด หลบหลีกอยู่ตามซอกมุมระหว่างยอดฝีมือของสำนักต่างๆ และจอมยุทธ์อิสระ

จนกระทั่งสามารถช่วงชิงของล้ำค่ามาได้จริง!

เขารวบรวมวัตถุดิบหลักในการปรุง "ยาพื้นฐานปราณ" ได้สำเร็จ ทั้งหญ้าหยกกระดูก, ดอกวานรม่วง และผลทิพย์สวรรค์!

ตั้งแต่ความอัดอั้นในหุบเขาเทพโอสถแห่งเจ็ดสำนัก, การหักมุมอย่างน่าตื่นเต้นในการชิงร่างของหมอโม่ , การพลิกสถานการณ์ด้วยกลุ่มหมาป่าป่า ไปจนถึงการฆ่าฟันกันเลือดสาดในแดนโลหิต เนื้อหากว่าหนึ่งร้อยยี่สิบตอนที่ผ่านมาได้ถ่ายทอดเส้นทางการบำเพ็ญเพียรที่สมจริง ของคนธรรมดาที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดและระเบิดพลังออกมาในยามจนตรอก

ความอัดอั้นและปมปริศนาที่สั่งสมมานานได้พุ่งทะลักออกมาดั่งเขื่อนแตกในวินาทีนี้!

ตัวเลขสถิติระเบิดกระจาย! ยอดเพิ่มเข้าชั้นหนังสือพุ่งทะลุสามหมื่นสามพันและยังคงเพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง!

บัตรแนะนำนิยายพุ่งสูงกว่าห้าหมื่นใบต่อวัน ครองอันดับหนึ่งชาร์ตประจำสัปดาห์ ทิ้งห่างเหล่านักเขียนระดับเทพและนิยายเรื่องอื่นไม่เห็นฝุ่น!

กระทู้รีวิวตอนจบของบทแดนโลหิตมีคอมเมนต์มากกว่าห้าพันข้อความ! โซนวิจารณ์นิยายถูกถล่มด้วยข้อความยกย่องว่า "ขึ้นหิ้ง", "โคตรเดือด", "หานปีศาจคือที่สุด" บ้างก็มาเร่งตอนใหม่ บ้างก็มาวิเคราะห์เจาะลึกหรือแม้แต่ถกเถียงเรื่องเนื้อหาจนคึกคักราวกับน้ำเดือดพล่าน!

ในโซนสนับสนุนนิยาย มีการมอบตำแหน่ง "พันธมิตร" เพิ่มขึ้นถึงเจ็ดคนในคืนเดียว รวมเป็นสิบห้าคนแล้ว! ตำแหน่งนายกอง หอหลัก และศิษย์สำนักต่าง ๆ ผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย ยอดเงินสนับสนุนรวมน่าจะทะลุแสนหยวนไปแล้วและยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ!

อันดับนิยายใหม่ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดทิ้งห่างที่สองไปไกล! หน้าปกนิยายที่ดูเรียบง่ายจนค่อนไปทางบ้านๆ ของเรื่องนี้ ยืนหยัดอย่างสง่างามในหมวดเซียนเซียที่เต็มไปด้วยหน้าปกฉูดฉาด พร้อมประกาศศักดาด้วยความหยิ่งผยอง!

ชาร์ต 24 ชั่วโมงติดอันดับท็อป 3 เบียดนิยายยาวของเหล่านักเขียนรุ่นเก๋าตกกระดาน! ยอดคลิกอ่านของสมาชิกก็พุ่งติดอันดับท็อป 3 เช่นกัน! กลุ่มแฟนคลับ "รวมกลุ่มผู้บำเพ็ญปุถุชน" มีสมาชิกเพิ่มขึ้นเป็นสองพันกว่าคนในคืนเดียวส่วนกลุ่มย่อยอื่นๆ นับไม่ถ้วน!

ทั่วทั้งเครือข่ายกำลังพูดถึงแนวทางใหม่ที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้น คำว่า "บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา", "หมูสามชั้นตุ๋น" และ "แนวปุถุชน" ลุกลามไปดั่งไฟป่าตามเว็บบอร์ด โซเชียลมีเดีย และเวย์ป๋อ

ทำไม "แนวปุถุชน" ถึงดัง? บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา ใช้ความสมจริงและสติปัญญาบดขยี้พล็อตนิยายไร้สมองได้อย่างไร?

กระทู้โหวตที่ถามว่า "คุณคิดว่าแนวปุถุชนจะเป็นกระแสหลักต่อจากนี้ไหม?"

ส่วนใหญ่ตอบว่า "ใช่" และ "ขึ้นหิ้งแน่นอน"

ในเว่ยป๋อหัวข้อ #บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา #พุ่งติดเทรนด์อันดับที่ 9! แม้อันดับจะไม่สูงนัก แต่นี่เป็นเพียงนิยายเรื่องใหม่ แถมยังเป็นนิยายออนไลน์ที่สามารถเบียดหัวข้อบันเทิงฉาวๆ ของเหล่าดาราขึ้นมาได้ ถือเป็นปาฏิหาริย์ของนิยายเรื่องใหม่!

"แนวปุถุชน" ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ มันไม่ใช่แค่ชื่อเรียกอีกต่อไป แต่ทุกคนได้นิยามคุณสมบัติที่ชัดเจนของมันไว้แล้ว

การตั้งค่าตัวเอก : พรสวรรค์ธรรมดาหรือแย่ พื้นเพต่ำต้อย ไม่ใช่ผู้ถูกเลือก

แรงขับเคลื่อนหลัก : แย่งชิงทรัพยากรทุกอย่าง ทั้งศิลาวิญญาณ, ยาเม็ด, เคล็ดวิชา, ถ้ำบำเพ็ญ

วิธีการเอาตัวรอด : อดทน, รู้จักวางแผน, อ่านสถานการณ์ออก, โหดเหี้ยมกับศัตรู, เน้นผลประโยชน์ สติปัญญาคืออาวุธที่แกร่งที่สุด

ระบบพลัง : รัดกุม, อัปเกรดลำบาก, อุปสรรคเยอะ, อาศัยการสั่งสมทรัพยากร

โลกทัศน์ : ปลาใหญ่กินปลาเล็ก, กฎป่า, เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม, ไม่มีดีชั่วเด็ดขาด มีเพียงผลประโยชน์

สไตล์การเล่าเรื่อง : เน้นความสมจริง, ปูเนื้อเรื่องช้าๆ, จุดพีคมาจากการระเบิดอารมณ์หลังอัดอั้นและการหักมุมที่แม่นยำ

สไตล์ที่ต่างจากนิยายน้ำเน่าทั่วไปอย่างสิ้นเชิงนี้ ใช้ความสมจริงและความฉลาดในการดึงดูดนักอ่าน จนกลายเป็นประเด็นถกเถียงใหญ่ในวงการนิยายออนไลน์

กองบรรณาธิการของฉีเตี่ยนทั้งดีใจและปวดหัว โซนบรรณาธิการนิยายเซียนเซียเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดี! บันทึกการบำเพ็ญเพียรของคนธรรมดา ทะยานขึ้นอันดับหนึ่งนิยายใหม่ เข้าสู่ท็อป 3 ชาร์ตนิยายยอดนิยม และสร้างกระแสแนวทางใหม่ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นหลังจากเซ็นสัญญาเพียงไม่กี่วัน!

ทว่าเมื่อคลิกเข้าไปในโซนคอมเมนต์ นักอ่านยังคงกระตือรือร้นเหมือนเคยแต่จนถึงตอนนี้ "หมูสามชั้นตุ๋น" ไม่เคยตอบกลับคอมเมนต์ใดๆ ไม่เคยเขียนตอนพิเศษเพื่อขอบคุณนักอ่าน ไม่เคยตอบกระทู้ ไม่ว่าจะคำชมที่บ้าคลั่ง คำวิจารณ์ที่รุนแรง หรือการสนับสนุนเงินก้อนโต

ความวุ่นวาย การบูชา และการถกเถียงทั้งหมด ดูเหมือนจะเกิดขึ้นในอีกโลกหนึ่งที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา

เขาเพียงแค่อัปเดตนิยายวันละ 15 ตอนอย่างเงียบเชียบ แม่นยำ และไม่มีวันขาด ราวกับเครื่องจักรไร้ความรู้สึก

ในระยะแรก ความลึกลับนี้มักจะดึงดูดใจแต่หากนานไปอาจกลายเป็นระยะห่าง ความนิยมที่ยั่งยืนจำเป็นต้องอาศัยการเชื่อมโยงทางอารมณ์ระหว่างผู้เขียนกับผู้อ่าน ความ "ลึกลับ" เป็นเพียงกลยุทธ์ แต่ถ้าปล่อยไว้นาน นักอ่านย่อมรู้สึกเหมือนไม่ได้รับความสำคัญ

หวังเทียนเวิ่นบรรณาธิการผู้ดูแล พลิกดูโซนคอมเมนต์ไปเรื่อยๆ เขาเริ่มเห็นนักอ่านตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

"สนับสนุนเงินไปตั้งเยอะไม่เห็นแม้แต่การตอบกลับ... รู้สึกเหมือนปฏิสัมพันธ์กับหุ่นยนต์เลย แม้นิยายจะสนุกมากก็ตาม"

"นักเขียนหยิ่งเกินไปหรือเปล่า? ไม่มีการปฏิสัมพันธ์เลย มันขาดรสชาติไปนะ"

หวังเทียนเวิ่นหยุดเลื่อนเมาส์ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ พลางมองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด

นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ 'ดึง... ดึง... ดึง...'