ตอน 6
บทที่ 6 พริกวิญญาณผัดหมูป่า
ฟู่หนิงมุดตัวเข้าไปในครัวแล้วจมดิ่งสมาธิลงไปยังแหวนมิติในทันที เธอค้นหาเป้าหมายอย่างมุ่งมั่น
“เจอแล้ว!”
สิ้นคำนึกในใจ ของหลายอย่างก็ปรากฏขึ้นข้างเตาไฟ ทั้งพริกอัคคีผลาญ , เนื้อหมูป่าขนเหล็ก, กระเทียมแก่นหยก , หอมหัวใหญ่สีม่วงหยก, ไขมันอสูร, ซีอิ๊วหมักวิญญาณกับน้ำส้มสายชู, สุราวิญญาณ, ก้อนน้ำตาล, ผลไม้รสเค็ม รวมถึงใบไม้หนาๆ สองใบที่ใช้แทนจาน
ในเมื่ออีกฝ่ายยอมทุ่มทุนขนาดนี้ ฟู่หนิงก็ย่อมต้องคัดสรรวัตถุดิบระดับสูงออกมาตอบแทน
เมื่อพิจารณาว่าแขกผู้นี้อาจเพิ่งเคยลิ้มรสอาหารสไตล์เสฉวนเป็นครั้งแรก ฟู่หนิงจึงตั้งใจจะทำเวอร์ชันปรับปรุงที่ให้รสเผ็ดร้อนแต่หอมฟุ้งยิ่งกว่าเดิม
“ครบชุด!” มุมปากของเธอโค้งขึ้นพลางถลกแขนเสื้อขึ้น
ปลายนิ้วลูบผ่านวัตถุดิบ พลางลองนึกคาถา ‘ฟื้นคืนชีพ’ ในใจ! ปาฏิหาริย์บังเกิด! วัตถุดิบวิญญาณพลันคืนความสดใหม่ สีสันดูสดฉ่ำราวกับเพิ่งเก็บจากต้น กลิ่นหอมบริสุทธิ์เข้มข้นตลบอบอวล!
เป็นเช่นนี้เอง! พรสวรรค์นี้สามารถเรียกใช้ได้ตามใจนึก! เริ่มเตรียมวัตถุดิบ!
การเคลื่อนไหวของฟู่หนิงคล่องแคล่วว่องไวเปี่ยมด้วยจังหวะที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำ เธอแล่เนื้อหมูส่วนที่มีไขมันแทรกสลับเนื้อแดงด้วยมีดที่กรีดผ่านอย่างรวดเร็วเป็นแผ่นบางใส! จากนั้นนำไปคลุกเคล้ากับสุราวิญญาณและซีอิ๊วแล้วพักไว้บนใบไม้หนา
พริกอัคคีผลาญเด็ดขั้วแล้วหั่นเป็นวง หอมหัวใหญ่สีม่วงหยกซอยเป็นเส้น กระเทียมแก่นหยกทุบพอแตกแล้วสับละเอียด! ตั้งกระทะเหล็กบนเตา แสงสีแดงจากป้ายห้ารสวาบขึ้น หญ้าแห้งก็พลันจุดติดเป็นเปลวไฟที่มั่นคง!
ไขมันอสูรในกระทะละลายกลายเป็นน้ำมันพื้นฐานอย่างรวดเร็ว!
เมื่ออุณหภูมิน้ำมันสูงขึ้น เนื้อหมูที่เตรียมไว้ถูกเทลงไป “ฉ่า!!!” กลิ่นหอมของเนื้อกระจายตัวฟุ้งกระจาย ไขมันเริ่มม้วนตัวเป็นประกายใส ขับน้ำมันออกมามากกว่าเดิม เธอรีบผัดจนขอบเนื้อเกรียมเล็กน้อยก่อนจะตักขึ้นพักไว้
ขั้นตอนระเบิดกลิ่นหอม! เธอยังคงเหลือน้ำมันหอมไว้ในกระทะ พอเห็นควันจางๆ ลอยขึ้นมา มือของเธอก็สะบัดไหว วงพริกอัคคีผลาญ เส้นหอมสีม่วง และกระเทียมสับ ถูกโปรยลงไปในน้ำมันร้อนระอุตามลำดับ!
“ตู้ม!” กลิ่นเครื่องเทศแตกตัวอย่างรุนแรงภายใต้ความร้อนสูง กลิ่นฉุนจัดจ้านระเบิดออกราวกับระเบิด!
【ท่านเจ้าของหอควันพวกนี้ข้าจัดการเอง】
ป้ายห้ารสสั่นเบาๆ ควันโขมงที่แสบตาถูกดูดหายไป เหลือเพียงกลิ่นหอมผสมที่ดุดันรุนแรงอบอวลไปทั่ว
เมื่อพายุความหอมพุ่งถึงขีดสุด ฟู่หนิงก็เคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้า! เธอโยนเนื้อหมูป่าที่ผัดไว้ลงไปในกระทะอีกครั้ง พลิกกระทะไปมาด้วยความชำนาญ พร้อมเหยาะซีอิ๊วหมักวิญญาณและโรยผงน้ำตาลเพื่อดึงรสกลมกล่อม
ชิ้นเนื้อหมูกลิ้งตัวอยู่บนกระทะเหล็กที่ร้อนระอุ เคลือบด้วยซอสรสเผ็ดร้อนสีแดงสดอย่างตะกละตะกลาม!
สุดท้ายเธอราดน้ำส้มสายชูวิญญาณร้อยปีลงไปตามขอบกระทะร้อนๆ “ฉ่า!” กลิ่นหอมกระทะอันเป็นเอกลักษณ์ที่มีกลิ่นเปรี้ยวจางๆ เป็นพื้นหลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า!
ฟู่หนิงชิมไปหนึ่งชิ้นพลางเป่าปากด้วยความเผ็ด เธอพยักหน้าอย่างพึงพอใจ สมแล้วที่เป็นอาหารจากวัตถุดิบชั้นเลิศ รสชาติถึงใจและต้นตำรับจริงๆ!
อาหารถูกจัดใส่ชามดินเผาอย่างเรียบร้อย เธอยื่นตะเกียบให้
“พริกวิญญาณผัดหมูป่า! ท่านเซียน… เชิญ!”
เซี่ยหลินชวนยืนพิงข้างเตาที่สะอาดสะอ้านอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ เขาหยิบชามขึ้นมาคีบเนื้อหนึ่งชิ้นเข้าปาก ทันใดนั้น!
เผ็ด! รสสัมผัสที่ดุดันราวกับเปลวไฟของพริกอัคคีผลาญพุ่งพล่านในช่องปากเหมือนลาวา! ตามมาด้วยรสเค็มหวานที่เข้มข้นของเนื้อหมูป่า ความหอมมันของไขมันและกลิ่นฉุนหอมของหอมกระเทียมที่ระเบิดออกซ้อนทับกันท่ามกลางความร้อนระอุ!
สัมผัสรสที่บริสุทธิ์และรุนแรงเช่นนี้ ทำให้เขาหรี่ตาลงโดยสัญชาตญาณ เหงื่อซึมตามไรผมและแก้มขาวผ่องขึ้นสีระเรื่อ แต่สิ่งที่ทำให้เขาจิตใจสั่นไหวมากที่สุดคือพลังวิญญาณที่ซ่อนอยู่ในอาหารจานนี้!
ความรู้สึกนี้… ไม่เหมือนกับอาหารวิญญาณชั้นเลิศใดๆ ที่เขาเคยลิ้มลองมาก่อน!
“อื้ม!” เสียงครางต่ำในลำคอของเขาเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจและประหลาดใจ
นี่ไม่ใช่แค่ความอร่อยแต่มันคือแรงสั่นสะเทือนจากการที่พลังวิญญาณในวัตถุดิบถูกยกระดับขึ้นถึงขีดสุด!
เขาคีบเนื้อเข้าปากอย่างรวดเร็วอีกครั้ง คราวนี้ตั้งใจคีบวงพริกสีแดงสดไปด้วย ความเผ็ดที่รุนแรงยิ่งขึ้นผสานเข้ากับกระแสพลังวิญญาณที่หลั่งไหลเข้าสู่สมองจนเขาไอเบาๆ ทว่าร่างกายกลับรู้สึกผ่อนคลายอย่างอดไม่ได้
เขาจ้องมองฟู่หนิงแล้วกล่าวว่า
“…อาหารชื่อดังอย่าง ‘ซุปเก้าหวนหลิงหลง’ จากงานเลี้ยงคุนหลุน หรือ ‘ปลาดิบคลื่นหยกทะเลคราม’ จากหอเผิงไหล หากพูดถึงความบริสุทธิ์และพลังของวัตถุดิบแล้ว ทั้งหมดเทียบไม่ได้กับจานนี้เลย ส่วนรสชาตินั้นยิ่งห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว แม่ค้าตัวน้อยฝีมือการทำอาหารของเจ้าช่างเป็นที่กล่าวขานนัก!”
【ต้อนรับแขกคนที่สองสำเร็จ!】
【ตรวจพบ ‘ความพึงพอใจในรสชาติ’ (แขก)! ความเข้มข้น: พึงพอใจอย่างที่สุด!】
【ตรวจพบ ‘ความตื่นตะลึงจากการยกระดับพลังวิญญาณ’! ความเข้มข้น: รุนแรง!】
【ได้รับพลังงานเพิ่ม 30 แต้ม!】
คราวนี้ฟู่หนิงมั่นใจแล้วว่าแต้มพลังงานมาจากความพึงพอใจของแขกจริงๆ! แม้เธอจะไม่เข้าใจว่าซุปหรือปลาดิบที่เขาพูดถึงคืออะไร แต่เห็นเขาทานอย่างมีความสุข เธอก็ยิ้มกว้างพร้อมประสานมือ
“ท่านเซียนกล่าวชมเกินไปแล้ว”
เซี่ยหลินชวนทานไปไม่กี่คำก็เกลี้ยงชาม ท่าทางสง่างามแต่ก็ดูเพลิดเพลินจนผมหน้าม้าชื้นเหงื่อ
เขารู้สึกอารมณ์ดีมาก การมาเยือนครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อตรวจสอบว่าหอแห่งนี้คือ ‘แดนสวรรค์·หอห้ารส’ ที่เป็นอาวุธวิเศษในตำนานจริงหรือไม่
ปลายนิ้วเขาสัมผัสที่ขอบเตาพลังหยั่งรู้สายหนึ่งแทรกซึมเข้าสู่ตัวอาคารเป็นดังคาด… รากฐานของอาวุธวิเศษชิ้นนี้ยังไม่เสียหาย การที่มันเงียบหายไปเป็นเพราะพลังงานแห้งเหือดแก่นแท้ของกฎ ‘ความว่างเปล่าซ่อนเร้น’ และ ‘กายาไร้ต้านทาน’ ยังคงอยู่ แม้จะเบาบางแต่ก็เพียงพอที่จะปิดกั้นโชคชะตาและหลบเลี่ยงการตรวจสอบจากภายนอกได้ชั่วคราว
หอร้างแห่งนี้ตั้งตระหง่านในแคว้นชางอู๋มานานนับปี เขาสังเกตการณ์มาโดยตลอด สิบกว่าปีก่อนเคยทดลองพังประตูแต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นเขาก็แวะเวียนมาดูเป็นระยะ ไม่นึกเลยว่าจะรอจนถึงโอกาสนี้จริงๆ
“ดูเหมือนว่า”
สายตาของเขาจับจ้องไปยังฟู่หนิงอย่างมีความหมายจะต้องมีกุญแจถึงจะเปิดใช้งานได้สมบูรณ์ ด้วยพรสวรรค์ของเจ้าแม่ค้าตัวน้อย การจะฟื้นฟูหอห้ารสแห่งนี้ขึ้นมาคงใช้เวลาไม่นานนัก
เมื่อคิดดังนั้นสีหน้าของเซี่ยหลินชวนก็ดูอ่อนโยนขึ้นอีกนิดการผูกมิตรกับนาง ถือเป็นกลยุทธ์ที่ฉลาดที่สุด ฟู่หนิงสัมผัสได้ถึงความพึงพอใจในแววตาของเขา เธอรู้ว่าโอกาสมาถึงแล้ว!
เธอก้าวไปข้างหน้า คืนแหวนมิติให้เขาพร้อมรอยยิ้มจริงใจ
“ท่านเซียน! ท่านทานจนพอใจ ข้าเองก็ดีใจค่ะ แต่ว่า… ข้ายังมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อยากจะหน้าด้านรบกวนท่านเซียนสักหน่อย ท่านพอจะช่วยข้าได้ไหมคะ?”
เซี่ยหลินชวนเลิกคิ้วอย่างสนใจ “โอ้? ลองว่ามาซิ”
“คือว่า…” ฟู่หนิงถูมือเข้าหากันด้วยท่าทางอ้อนวอน
“ข้าอยากจะขอยืม ‘จานหยกหยั่งรู้โชคชะตา’ ของท่านสักครู่ค่ะ! ท่านวางใจได้ ข้าจะทำต่อหน้าท่าน! จะไม่แอบดูเรื่องส่วนตัวของท่านเด็ดขาด!”
จานหยกหยั่งรู้โชคชะตาอาวุธวิเศษสำหรับการสื่อสารของโลกผู้ฝึกตน เปรียบเสมือนสมาร์ทโฟนที่รวมเอาโซเชียลมีเดีย ข่าวสาร และแพลตฟอร์มการซื้อขายไว้ด้วยกัน
เห็นเซี่ยหลินชวนไม่มีท่าทีไม่พอใจ มีเพียงความสงสัยเธอจึงรีบอธิบายต่อ
“คืออย่างนี้ค่ะท่านเซียน ก่อนหน้านี้ข้า… แฮ่ม ซื้อของไร้สาระมาเยอะเกินไปหน่อย ตอนนี้อยากจะปล่อยขายเพื่อหาหินวิญญาณมาซ่อมแซมหอแห่งนี้ แต่เพราะข้าพลังบำเพ็ญต่ำต้อย หากเอาไปลงขายเองเกรงว่าจะถูกกดราคาหรืออาจเกิดเรื่องวุ่นวาย ถ้าหากได้อาศัยบารมีของท่านเซียน… ไม่สิ แค่บอกว่าเป็นของที่ท่านเซียนนำมาปล่อยขาย ยอดขายต้องราบรื่นแน่นอน! หินวิญญาณที่ได้ ข้ายินดีแบ่งให้ท่านหนึ่งส่วนเป็นการตอบแทนค่ะ!”
ฟู่หนิงจ้องมองเซี่ยหลินชวนตาแป๋ว ราวกับจะบอกว่า ‘ท่านคือผู้ช่วยชีวิตของข้า’ เธอรู้ดีว่าการจะเกาะขาแข้งผู้มีอำนาจต้องมีต้นทุน แม้แบ่งกำไรหนึ่งส่วนจะเจ็บปวดแต่ก็คุ้มค่าแน่นอน