ตอน 8

“แกจะเอาเฟอร์นิเจอร์พวกนี้ไปเป็นสินเดิมงั้นหรอ? ฉันว่าแกคงโหยหาผู้ชายจนเสียสติไปแล้ว ลองไปถามชาวบ้านย่านนี้ดูสิ มีบ้านไหนบ้างที่สินเดิมลูกสาวไม่ใช่พวกผ้าห่มหรือปลอกหมอน? แล้วมีบ้านไหนที่เฟอร์นิเจอร์ไม่ใช่ฝ่ายชายเป็นคนซื้อเอง? นี่แกยังไม่ได้แต่งงานออกไปเลยนะ ก็ทำตัวประจบประแจงฝ่ายชายถึงขนาดนี้แล้ว!”

ลองฟังดูสิ คำว่าโหยหาผู้ชายจนเสียสติ มีแม่ที่ไหนเขาใช้ถ้อยคำหยาบคายเช่นนี้ด่าทอลูกสาวตัวเองบ้าง

กวนโย่วซวงถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางเอ่ยอย่างใจเย็น

“แม่คะ อย่าลืมสิคะว่าแม่เพิ่งจะไปเรียกค่าสินสอดจากบ้านกู่เอ๋อร์หรงเพิ่มมาอีก 200 หยวน สถานการณ์ของบ้านเขาก็รู้อยู่เต็มอกไม่ใช่หรือไงคะ?”

“สมัยนี้เงิน 200 หยวนมันหามาได้ง่ายๆ ที่ไหน เดิมทีหนูกับจ้าวหยางก็หมั้นหมายกันไว้แล้ว แต่เป็นพวกแม่เองที่ยืนกรานจะเปลี่ยนตัว แล้วจะให้หนูทำยังไง? แต่งเข้าไปหนูก็ต้องกินต้องใช้นะคะ ถ้าหนูไม่เตรียมข้าวของไปให้สมน้ำสมเนื้อ บ้านกู่เอ๋อร์หรงเขาจะไม่ดูถูกหนูเอาเหรอ?”

“แล้วเล่ยเล่ยล่ะคะ? หรือแม่จะยอมควักไส้ควักพุงเตรียมเฟอร์นิเจอร์ชุดใหญ่ไว้ให้เธอเหมือนกัน?”

“แม่คะ เรื่องนี้อยู่ที่แม่ตัดสินใจเลยค่ะ ถ้าแม่อยากจะเตรียมให้ลูกสาวคนเล็ก หนูไม่มีความเห็นอะไรทั้งนั้น เฟอร์นิเจอร์ชุดนี้ราคารวม 650 หยวน หนูซื้อมาจากตลาดค้าส่งในตัวอำเภอค่ะ”

“แก... แกมัน!” จางไฉเหอโกรธจนฟันกระทบกัน “แกมันตัวล้างผลาญ!”

นางเงื้อไม้กวาดขึ้นมาหมายจะฟาด กวนโย่วซวงยกมือปัดเบาๆ จางไฉเหอก็เซถอยหลังไปหลายก้าว

“แม่คะ อย่าพูดมั่วซั่วดีกว่า หนูไม่ได้ใช้เงินแม่สักแดงเดียว อีกอย่างหนูอายุ 23 แล้ว แม่ยังตีหนูไม่พออีกเหรอ?”

“แก... แกเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ?”

“ก็ติดหนี้เขาไว้น่ะค่ะ แต่แม่วางใจได้ หนี้ก้อนนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแม่ หนูจะหาคืนด้วยตัวเอง”

พูดจบกวนโย่วซวงก็หาวหวอด ก่อนจะเอ่ยต่อ “หนูเหนื่อยแล้ว ขอไปพักในห้องก่อนนะคะ”

“ฟืนหลังบ้านยังไม่ได้เก็บกวาด แกก็จะนอนแล้วรึ? ฉันเลี้ยงหมูตัวหนึ่งยังดูมีประโยชน์กว่าแกเสียอีก!”

กวนโย่วซวงไม่สนใจ เดินเข้าห้องด้านข้างไปปิดล็อกประตู ล้มตัวลงนอนบนเตียงพร้อมกับฮัมเพลงออกมาเบาๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าตอนนี้จางไฉเหอคงกำลังเดือดดาลจนแทบระเบิดอยู่ข้างนอก

แต่เธอไม่สนใจหรอก

ในชาติก่อน ในฐานะลูกคนเดียว เธอได้รับความรักจากพ่อแม่ ปู่ย่าตายายอย่างท่วมท้น เธอที่มีจิตใจมั่นคงและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ไม่เคยหวั่นกลัวเลยว่าจะไม่มีใครรัก

พอคิดถึงชายหนุ่มผมสั้นคนนั้น เธอก็เผลอกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วยความสุข ก่อนจะหลับไปโดยไม่รู้ตัว ขณะที่กำลังฝันหวาน เสียงกลไกหนึ่งก็ปลุกเธอให้ตื่นขึ้น

[เหลือเวลาอีก 10 นาที การสอนคณิตศาสตร์ระดับประถมปีที่ 6 จะเริ่มออกอากาศ กรุณาเตรียมตัวให้พร้อม]

กวนโย่วซวงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นทันที เกือบลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ วันธรรมดาเธอต้องเขียนวิทยานิพนธ์ ไหนจะคอยดูแลระบบไลฟ์สดเล่อเสวียและเพิ่มฟีเจอร์ใหม่ๆ จนยุ่งหัวหมุน

ตั้งแต่เดือนที่แล้ว เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายลดภาระนักเรียน เธอจึงยกเลิกการไลฟ์สดในวันธรรมดาออกทั้งหมด เหลือเพียงแค่วันเสาร์และวันอาทิตย์ วันละสองรอบเท่านั้น

ยังดีที่แค่เสาร์อาทิตย์ ถ้าต้องไลฟ์ทุกวันเหมือนแต่ก่อน เธอคงเหนื่อยตายพอดี

สำหรับเธอในตอนนี้ การได้ไลฟ์สดถือเป็นของขวัญล้ำค่าจากสวรรค์ เพราะทุกครั้งที่ไลฟ์ เธอสามารถกดถอนเงินออกมาได้ถึงหนึ่งพันหยวน สมัยนี้เงินหนึ่งพันหยวนถือว่าไม่น้อยเลย

เธอหลับตาลงแล้วท่องในใจว่า เข้าสู่ห้องไลฟ์สดเดี๋ยวนี้ พอลืมตาขึ้นมา... เงียบกริบ ดูท่าจะใช้วิธีนึกเอาเองเพื่อเข้าสู่ระบบก่อนเวลาก็ไม่ได้สินะ ช่างเถอะ รอไปก่อนแล้วกัน เธอเดินไปที่โต๊ะเก่าๆ รินน้ำใส่แก้วแล้วค่อยๆ จิบ

[เหลือเวลาอีก 5 นาที การสอนคณิตศาสตร์ระดับประถมปีที่ 6 จะเริ่มออกอากาศ กรุณาเตรียมตัวให้พร้อม]

ที่ลานบ้าน จางไฉเหอยังคงด่าทอไม่หยุดดูเหมือนจะไม่คอแห้งเลยสักนิด เธอทึ่งจริงๆ ว่าเจ้าของร่างเดิมทนคนแบบนี้มาได้หลายปีขนาดนั้นได้อย่างไร

กวนเล่ยที่เพิ่งกลับมาก็กำลังพูดปลอบประโลมด้วยเสียงอ่อนหวาน คำก็ 'แม่' สองคำก็ 'แม่' ฟังดูช่างน่าสงสารเห็นใจเสียเหลือเกิน ทันใดนั้น กวนโย่วซวงก็ได้ยินเสียงกวนเล่ยเรียก “พี่สาว” พร้อมกับเดินตรงมาที่ห้องของเธอ

ไม่สิ ห้องที่พวกเธอสองคนต้องใช้ร่วมกัน เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

“พี่คะ เอ๊ะ? ทำไมพี่ล็อกประตูไว้ล่ะ?” กวนเล่ยเคาะประตู

กวนโย่วซวงจ้องมองนาฬิกาดิจิทัลตัวจิ๋วบนโต๊ะ 10, 9, 8... จากนั้น ทุกอย่างก็มืดลงเหมือนครั้งก่อน พอเธอลืมตาอีกครั้ง เธอก็เข้ามาอยู่ในสตูดิโอไลฟ์สดของตัวเองแล้ว

เรื่องประหลาดคือ พอเข้ามาในห้องนี้ เธอมักจะสวมชุดเดรสสีขาวตัวโปรดโดยไม่รู้ตัว ครั้งก่อนก็เป็นแบบนี้ ครั้งนี้ก็ยังเป็นเหมือนเดิมเด็กประถมปีที่ 6 ก็อายุ 11-12 ปีกันแล้ว แถมเด็กกลุ่มนี้ยังเป็นนักเรียนหัวกะทิที่ขยันเรียนมาก การสอนจึงถือว่าสบายมาก

ตอนที่ออกแบบฟีเจอร์ เธอก็ได้พัฒนาธีมให้เข้ากับบุคลิกของนักเรียนแต่ละกลุ่ม กลุ่มนี้เป็นธีมเกี่ยวกับการบินและอวกาศ หลังจากปรับธีมเรียบร้อยแล้ว เธอก็ทักทายเด็กๆ เหมือนทุกครั้ง

ตามแผนการสอนวันนี้คือเรื่องการคูณเศษส่วน เพื่อความสะดวกในการไลฟ์ เธอจึงทำไฟล์นำเสนอเนื้อหาไว้ล่วงหน้าทุกระดับชั้น ในนั้นมีทั้งตัวอย่างโจทย์ แบบฝึกหัด และแน่นอนว่าต้องมีโจทย์คณิตศาสตร์ระดับโอลิมปิกสำหรับห้องเรียนเด็กหัวกะทิด้วย

เพียงแค่เรียกออกมาจากไฟล์ของฉันก็เรียบร้อย

เธอหยิบชอล์กอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมาเขียนโจทย์ 2/3 คูณ 3/4 บนหน้าจอสีเขียวขนาดใหญ่ ก่อนจะเริ่มอธิบายอย่างง่ายดายแต่ลึกซึ้ง พร้อมกับชักชวนให้เด็กๆ คิดและสรุปบทเรียน

คลาสของประถม 6 ใช้เวลา 50 นาที กวนโย่วซวงมักยึดหลัก 40+10 คือเรียน 40 นาที และเปิดโอกาสให้คุยเล่นได้ 10 นาที ซึ่งเด็กๆ ชอบช่วงเวลานี้มาก

ไม่ทันไร การเรียนก็มาถึงช่วงท้าย หลังจากสรุปบทเรียนวันนี้แล้ว กวนโย่วซวงก็ยิ้มพลางกล่าวว่า

“เด็กๆ งั้นเรามาเข้าช่วงคุยเล่นกันดีกว่านะ”

แชทเริ่มคึกคักขึ้นมาทันที

【คุณครูคะ คุณครูคะ คุณครูมีความรักอยู่หรือเปล่าคะ?】

【มีความรัก +1】

【มีความรัก +10086】

【จริงเหรอคะ? คุณครูมีความรักจริงๆ เหรอ? ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ】

จากนั้นก็มีข้อความของขวัญลอยขึ้นมาพร้อมเสียงบรรยายระบบ

【หม่าเสี่ยวเหวิน ส่งลูกอมให้ 10 เม็ด】

【จางหลินหลิน ส่งดอกไม้ให้ 10 ดอก】

【หลิวเจี๋ย ส่งถั่วพิสตาชิโอให้ 10 เม็ด】

……

ในระบบไลฟ์สดเล่อเสวีย ของเหล่านี้คือไอเทมของขวัญ ดอกไม้ราคา 1 หยวน ลูกอม 3 หยวน และถั่วพิสตาชิโอ 5 หยวน

กวนโย่วซวงมักจะห้ามไม่ให้เด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะส่งของขวัญให้เธอเสมอ ทำเอาเด็กๆ ไม่พอใจบอกว่าพ่อแม่ยอมให้ใช้เงินค่าขนมได้ตามใจชอบ จะซื้อขนม เล่นเกม หรือเปย์สตรีมเมอร์ที่ชอบก็ได้ทั้งนั้น

【ในห้องเรียนหนูมีคู่รักตั้ง 5 คู่แล้วนะ คุณครูอายุเยอะขนาดนี้ ถ้าไม่มีความรักสิถึงจะเรียกว่าไม่ปกติ】

【นั่นสิ เห็นด้วยเลย】

อายุเยอะขนาดนี้งั้นเหรอ...กวนโย่วซวงรู้สึกเหมือนโดนแทงใจดำขึ้นมาทันที

เธอหัวเราะพลางถามว่า “พวกเธอรู้ได้ยังไงคะว่าครูมีความรัก?”

【คุณครูแทบจะเขียนคำว่า 'กำลังมีความรัก' แปะไว้บนหน้าแล้วนะคะ แบบนี้ยังต้องถามอีกเหรอ】

【วันนี้คุณครูดูอ่อนโยนเกินไปแล้วค่ะ】

【สีหน้าคุณครูดีมาก ดูเหมือนคนกำลังได้รับความรักทะนุถนอมเลยค่ะ】

【อ๋อ เข้าใจทันทีเลย】

เด็กพวกนี้ โตเร็วจนน่าตกใจเลยหรือเปล่าเนี่ย?

แต่เธอก็แอบสงสัยนะ แค่เจอหน้าหนุ่มในฝันแค่ครั้งเดียว สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปขนาดนั้นเลยเชียวหรือ?

แต่ตอนนี้เธอยังไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้ เพราะมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ พอจบคลาส เธอก็รีบเปิดบัญชีของตัวเองทันที ด้วยความเคยชิน เธอจัดการถอนเงินออกมา 1,000 หยวน