ตอน 3

อาทิตย์อัสดงลับขอบฟ้าไปแล้ว

สายลมบนที่ราบรื่นเริงใจหายไป แทนที่ด้วยลมหนาวที่กรีดผิวหนังดั่งใบมีดโกน เมื่อมองผ่านกระจกมองหลัง หมอกสีเทาที่กลืนกินทุกสรรพสิ่งในตอนกลางวันได้ถูกทิ้งห่างออกไปจนไม่เห็นแม้แต่เงา

หลินฮุยขับรถไปพลางเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู ตัวเลขเคานต์ดาวน์สีเลือดที่แสดงอยู่ทำให้เขาต้องหรี่ตาลง

【เวลาที่หมอกมรณะจะมาถึง : 08:59:32】

【ระยะห่างจากหมอกมรณะ : ประมาณ 270 กิโลเมตร】

หลินฮุยจอดรถไว้หลังเนินดินที่ช่วยกำบังลม แล้วดึงเบรกมือลง แม้เขาจะมี 'น้ำมันไม่จำกัด' แต่เขาก็ไม่สามารถขับต่อไปได้ตลอดเวลา คนเรายังต้องการพักผ่อนและรถก็เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ล้อหน้าซ้ายยังมีข้อความแจ้งเตือนจากระบบว่ากำลังสึกหรอในระดับปานกลาง

"ต้องรีบหาล้ออะไหล่กับอุปกรณ์ซ่อมรถให้ได้"

หลินฮุยสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันมาสำรวจสภาพความเป็นอยู่ภายในรถบ้านของเขา

รถบ้านระดับ 1 คันนี้มีพื้นที่ใช้สอยค่อนข้างจำกัด นอกเหนือจากห้องคนขับแล้วพื้นที่ส่วนกลางกว้างเพียงสองเมตรและยาวสามเมตรเท่านั้น มีโต๊ะพับตัวเล็กๆ ตั้งอยู่คู่กับโซฟาที่หันหน้าเข้าหากันซึ่งใช้เป็นโต๊ะทานอาหารได้

ด้านหลังสุดเป็นเตียงเดี่ยวขนาดกว้าง 1.2 เมตร พร้อมหมอนหนึ่งใบและผ้าห่มบางๆ ส่วนห้องน้ำในมุมนั้นก็เล็กจนน่าเวทนา ขนาดที่ว่าแค่จะกลับตัวยังทำได้ลำบาก

"ถึงจะดูขัดสนไปหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าผู้เล่นคนอื่นๆ มากแล้ว" หลินฮุยส่ายหัวเบาๆ

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงหวีดหวิวโหยหวนก็ดังขึ้นจากนอกหน้าต่างรถ วู้ว!

ทันใดนั้นอุณหภูมิภายในรถก็ดิ่งพสุธาอย่างรวดเร็ว ลมหายใจที่เขาระบายออกมากลายเป็นไอขาวทันตาเห็น เกล็ดน้ำแข็งเริ่มก่อตัวขึ้นบนกระจกหน้าต่างด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ชัด

【ประกาศเขต : ผู้เล่นในพื้นที่หมายเลข C-996 โปรดทราบ คลื่นความหนาวเย็นกำลังจู่โจม!】

【อุณหภูมิปัจจุบันลดต่ำลงเหลือ -10℃ และจะยังคงลดต่ำลงอย่างต่อเนื่อง】

【คำเตือน : อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปจะส่งผลให้ร่างกายสูญเสียความร้อน ปฏิกิริยาตอบสนองล่าช้า และทำให้ค่าสติลดลงเล็กน้อย】

【โปรดให้เหล่าผู้รอดชีวิตรีบหาแหล่งความร้อนหรือสถานที่อบอุ่นโดยเร็วที่สุด!】

"เกมนี้ไม่คิดจะปล่อยให้หายใจหายคอกันเลยรึไง!"

หลินฮุยถูนิ้วที่เริ่มชาของเขา ก่อนจะกดเปิดช่องแชทประจำเขตที่กำลังกะพริบจุดแดงไม่หยุดพอได้เห็นข้อความเหล่านั้น แม้แต่คนที่มีสภาพจิตใจแข็งแกร่งอย่างเขา รูม่านตาก็ยังต้องหดเกร็งลงเล็กน้อย

【ผู้รอดชีวิตในเขตปัจจุบัน : 7,001,248 / 10,000,000】

เวลาผ่านไปเพียงเจ็ดถึงแปดชั่วโมง ผู้เล่นในเขตของเขากลับหายไปถึงสามล้านคน!

สามล้านชีวิตที่หายไปนั้นหายไปไหน? น้ำมันหมดจนถูกหมอกมรณะกลืนกิน? หรือถูกซอมบี้หรือสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ระบบพูดถึงฆ่าตายกันแน่? ในช่องแชทความหวาดกลัวดูจะทวีความรุนแรงยิ่งกว่าคลื่นความหนาวเหน็บเสียอีก

"หนาวเหลือเกิน... เท้าฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว ใครก็ได้ช่วยด้วย..."

"ไอ้เวรเอ๊ย ทำไมแอร์ในรถมันพ่นแต่ลมเย็นออกมา! รถเฮงซวยนี่พังรึไง!"

"ไอ้โง่ข้างบนนั่น ถ้าดับเครื่องยนต์แล้วมันจะมีลมร้อนออกมาได้ยังไง! ก็ต้องสตาร์ทรถสิวะ!"

"ฉันไม่กล้าสตาร์ทรถนะเว้ย! ฉันเหลือน้ำมันแค่ 20%! ถ้าเปิดฮีตเตอร์แล้วพรุ่งนี้จะเอาอะไรวิ่งหนี? หมอกมรณะมันยังตามหลังมาอยู่นะ!"

"ฮือๆๆ ฉันยอมโดนสัตว์ประหลาดกัดตาย ดีกว่าต้องมานั่งแข็งตายแบบนี้..."

"ใครมีน้ำมันบ้าง? ฉันยอมแลกด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป!"

"ฉันมีปืน! ฉันเอาปืนแลกน้ำมันก็ได้! ขอร้องล่ะ!"

"เกมนี้ไม่เปิดทางรอดให้เลย! ไม่มีน้ำมันก็ตาย ไม่มีฮีตเตอร์ก็ตาย!"

สิ้นหวัง... แม้จะอยู่หลังหน้าจอหลินฮุยก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความสิ้นหวังที่เข้มข้นบนทางหลวงแห่งความตายแห่งนี้ น้ำมันไม่เพียงแต่เป็นพลังงานในการขับเคลื่อน แต่ยังเป็นเส้นด้ายแห่งชีวิตที่ช่วยรักษาอุณหภูมิร่างกาย

หากอยากได้ความอบอุ่นก็ต้องใช้น้ำมันเพื่อเปิดเครื่องยนต์ แต่ถ้าเชื้อเพลิงหมด พรุ่งนี้ก็จะถูกหมอกมรณะตามมาทันและเขมือบไป นี่คือทางตันที่ไม่มีทางออก

แต่สำหรับหลินฮุย...เขาเหลือบมองเกจวัดน้ำมันที่ยังคงนิ่งสนิทอยู่ที่ขีดเต็มถัง

"ทางตันเหรอ? ไม่มีหรอก"

หลินฮุยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเอื้อมมือไปหมุนปุ่มฮีตเตอร์บนคอนโซลกลางจนสุด

ปรับลมแรงสุด! ปรับอุณหภูมิสูงสุด!

"ครืน..."

เพียงสิบกว่าวินาที ช่องแอร์ก็พ่นกระแสลมร้อนออกมาดั่งลาวา เกล็ดน้ำแข็งละลายหายไป ความหนาวเหน็บถูกปัดเป่าออกไปจนสิ้น ภายในรถบ้านที่คับแคบ เข็มวัดอุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

0 องศา... 10 องศา... 20 องศา... 26 องศา!

หลินฮุยถอดเสื้อแจ็คเก็ตกันลมออก เหลือเพียงเสื้อยืดบางๆ เขานั่งพิงเบาะคนขับอย่างสบายอารมณ์

"รู้สึกร้อนขึ้นมานิดหน่อยด้วยซ้ำ"

เขาปรับช่องแอร์เล็กน้อยก่อนจะหันไปสำรวจของในรถ ตลอดระยะทาง 700-800 กิโลเมตรที่ผ่านมา เขาอาศัยความเร็วของรถบ้านชิงเก็บกล่องทรัพยากรมาได้กว่าร้อยกล่อง

จากประกาศของระบบ ในเขตนี้มีผู้เล่นหนึ่งหมื่นล้านคนแต่มีกล่องทรัพยากรเพียงหนึ่งแสนกล่อง อัตราส่วนคือ 100 ต่อ 1

หลินฮุยเปิดกล่องทรัพยากรทั้งหมดนั้นออก ได้น้ำมันอเนกประสงค์มาห้าสิบกว่าส่วน ส่วนที่เหลือคืออาหาร เครื่องใช้ไฟฟ้าและของใช้ในชีวิตประจำวัน เขาเริ่มคัดแยกสิ่งของเหล่านั้น

【หมวดทรัพยากรยุทธศาสตร์ : น้ำมันอเนกประสงค์ 55 ส่วน , ล้อรถ 8 หน่วย 】

【หมวดอาหาร 】

น้ำแร่ (500ml) 24 ขวด

ขนมปังกรอบ (100g) 15 ห่อ

ขนมปังแครกเกอร์ (100g) 10 ห่อ

มันฝรั่งทอด (70g) 6 ห่อ

โค้ก (330ml) 11 ขวด

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเนื้อตุ๋น 11 ถ้วย

ไข่พะโล้ 5 ห่อ

ไส้กรอก 7 ชิ้น

ผักกาดหอม 1 ส่วน

ข้าวโพด 12 ฝัก

ชุดหม้อไฟเนื้อแกะ 1 ชุด

【หมวดเครื่องใช้ไฟฟ้า】

กาต้มน้ำไฟฟ้า 2 อัน

เตาแม่เหล็กไฟฟ้า 2 อัน

ไฟฉายแรงสูงแบบชาร์จได้ 3 อัน

หลินฮุยดวงตาเป็นประกายเมื่อมองกองเสบียงที่อัดแน่นเต็มรถ ในวันสิ้นโลก อะไรสำคัญที่สุด?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือทรัพยากร! สิ่งของตรงหน้าแค่ชุดนี้ ถ้าประหยัดหน่อย ก็เพียงพอให้คนธรรมดาใช้ชีวิตอยู่ได้เป็นเดือน!

สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกรำคาญคือระบบไม่ให้กระเป๋าเป้มาด้วย ของกองสุมกันเต็มรถจนคับแคบไปหมด โดยเฉพาะน้ำมันอเนกประสงค์ 55 ส่วนนั่นที่กินพื้นที่ไม่ใช่น้อย

แต่สำหรับคนในช่องแชทที่กำลังจะกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง น้ำมันอเนกประสงค์เหล่านี้ก็เปรียบดั่งทองคำเหลวและฟางเส้นสุดท้ายแห่งชีวิต เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินฮุยก็เปิดช่องแชทประจำเขต เขาพิมพ์ข้อความลงไปนิ่งๆ

【ขาย : น้ำมันอเนกประสงค์ 1 ส่วน ใครสนใจทักแชทส่วนตัว!】

ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏ ช่องแชทที่กำลังโหยหวนเหมือนงานศพก็เงียบลงไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดกระแสความโกลาหลขึ้นมาทันที!

"เชี่ยไรวะ?! มีคนขายน้ำมันจริงๆ ด้วย?!"

"บ้าไปแล้ว! นั่นมันเชื้อเพลิงที่วิ่งได้ตั้ง 100 กิโลเมตรเลยนะ! พี่ท่านเปิดปั๊มน้ำมันรึไง!"

"พี่ครับ ขอฟรีได้ไหม? ผมจะแข็งตายอยู่แล้ว"

"หลินฮุย : ไม่ได้!"

"ไอ้ใจดำ! มึงจะต้องได้รับผลกรรม!"

"ไอ้ข้างบนหุบปากไปเลย! ฉันซื้อ! ฉันซื้อ! พี่ทักแชทผมที!"

ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที หลินฮุยก็ใช้น้ำมัน 10 ส่วนแลกทรัพยากรที่ต้องการมาได้สำเร็จ ทั้งน้ำและอาหาร สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือหนึ่งในนั้นแลกมาได้ด้วยปืนพกขวานแม้กระสุนจะเหลือแค่สามนัด แต่เขาก็เก็บมันเข้าเป้เตรียมไว้ศึกษาทีหลัง

ตอนนี้เขารู้สึกหิวแล้ว

หลินฮุยเหลือบมองกองเสบียงที่วางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะไปสะดุดตาที่ 'ชุดหม้อไฟเนื้อแกะ' เขาคาดไม่ถึงเลยว่ากล่องทรัพยากรจะมีเซตหม้อไฟแบบนี้ด้วย

เขาฉีกขวดน้ำแร่เทลงในเตาแม่เหล็กไฟฟ้าแล้วกดเปิดสวิตช์ ถ้าเป็นผู้เล่นคนอื่นคงไม่กล้าใช้เตาแม่เหล็กไฟฟ้าแน่ เพราะแบตเตอรี่รถปกติแค่ต้มน้ำหม้อเดียวไฟก็อาจหมดเกลี้ยงจนสตาร์ทไม่ติด

แต่น้ำมันไม่จำกัดของหลินฮุยมีคุณสมบัติเปลี่ยนพลังงานส่วนเกินเป็นไฟฟ้าเครื่องปั่นไฟกำลังจ่ายกระแสไฟฟ้าที่รุนแรงออกมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ต้องพูดถึงแค่ต้มน้ำ ต่อให้ใช้เครื่องเชื่อมเหล็กก็ยังเหลือเฟือ

บุ๋งๆ...

สองนาทีผ่านไป น้ำก็เดือด หลินฮุยฉีกชุดหม้อไฟเนื้อแกะออก มีทั้งน้ำซุป เนื้อแกะ 3 จิน ซอสงา ซอสพริก ผักต่างๆ และวุ้นเส้น... อุดมสมบูรณ์ดีจริงๆ หลินฮุยพึงพอใจมาก เขาใส่เครื่องปรุงซุปหม้อไฟเห็ดลงไปในน้ำเดือด

ในระหว่างที่รอสามนาทีนั้น เขามองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง เสียงลมข้างนอกดูโหยหวนยิ่งกว่าเก่า ราวกับมีวิญญาณอาฆาตจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังร้องไห้

ในช่องแชท

"ฉันไม่ไหวแล้ว... หนาวเกินไป... มือฉันดำไปหมดแล้ว..."

"ใครมีอะไรกินบ้าง? หิวเหลือเกิน ฉันยอมแลกตัวเพื่อแลกขนมปังชิ้นเดียว ฉันเป็นผู้หญิ..."

"ไอ้ข้างบนน่ะ ช่วงเวลาแบบนี้ใครมันจะมีแรงไปทำอะไรแบบนั้นวะ? เลิกเพ้อเจ้อเถอะ"

"ฉันเพิ่งดื่มน้ำเย็นเข้าไป ตอนนี้ปวดท้องจนแทบอยากตาย"

"แม่ครับ... ผมอยากกลับบ้าน..."

หลินฮุยหยิบเนื้อแกะลงหม้อในขณะที่มองข้อความสิ้นหวังเหล่านั้น ไอร้อนจากหม้อไฟลอยฟุ้งขึ้นมาบดบังใบหน้าของเขา เขาคีบเนื้อแกะชิ้นโตจุ่มซอสงาจนชุ่มแล้วยัดเข้าปาก

"ฮู้ว"

เนื้อที่ร้อนระอุไหลผ่านหลอดอาหารลงสู่กระเพาะ ความพึงพอใจในชั่วขณะนั้นทำให้รูขุมขนทั่วร่างผ่อนคลายลง

【ติ๊ง! กินอาหารรสเลิศที่มีพลังงานสูง】

【อัปเดตสถานะ: อิ่ม】

【ค่าสติกำลังฟื้นตัวเล็กน้อย... ปัจจุบัน : 100/100 (เต็มและล้นเกิน)】

【ประเมิน : ในวันสิ้นโลก ซุปร้อนๆ สักคำมีค่ามากกว่าทองคำ】

หลินฮุยดื่มซุปเนื้อแกะอึกใหญ่ สัมผัสได้ถึงเหงื่อที่ซึมออกมาตามไรผม เขามองออกไปที่ทุ่งร้างอันมืดมิดและหนาวเหน็บนอกหน้าต่าง ข้างนอกนั่นคือนรก แต่ในรถคันนี้คือสวรรค์

"นี่แค่วันแรกเองนะ"

หลินฮุยพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะยัดเนื้อคำสุดท้ายเข้าปาก แววตาของเขาดูลุ่มลึกขึ้นภายใต้ไอน้ำที่ระเหยออกมา

"ถ้าอยากจะมีชีวิตแบบนี้ต่อไป... รถคันนี้ก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นไปอีก"

ในขณะนั้นเอง เสียง "ปัง" ก็ดังขึ้นที่ประตูรถ ตามมาด้วยเสียงกรงเล็บกรีดผ่านแผ่นเหล็กอย่างน่าขนลุก

ครืด!

มือที่ถือส้อมของหลินฮุยหยุดค้างกลางอากาศ แววตาของเขากลายเป็นคมกริบดั่งใบมีดในทันที